Bél Mátyás: Sopron vármegye leírása II.; C sorozat 3. kötet - Sopron Város Történeti Forrásai (Sopron, 2006)

SOPRON VÁRMEGYE LEÍRÁSA

a Ferdinando III. nouo diplomate, iura eius adseruntur: herorum variatione, multum intertrimenti fertur accepisse. Praeterquam enim, quod inusitato censu, atque operis tributariis, iusto grauioribus, ciues, propemodum obruerentur; parum abfuit, quin priscis illis, et peculiaribus iuribus, quibus donati a munificentissimis regibus fuere, prorsus priuarentur. Quae res, oppido iniqua, et iniuria, saluti postea oppidanis fuit. Namque, apucl FERDINANDVM III. Caesarem, regemque indulgenfp. 97.]tissimum, semel atque iterum questi, id effecere, Paullo Pdlffyo, ludice Curiae Regiae, postea Palatino, querelas eorum, regi commode insinuante, vt prisca sua iura recognoscerentur denuo, atque nouo edito diplomate, penitus confirmarentur. cuius argumentum huc redit: Oppidanis, aedificandi templi, Parochiae, scholaeque, ius esto; iudicem et magistratus reliquos, liberis suffragiis, eligunto: caussas /euiores ipsi iudicanto, puniunto, grauiores, ad praefectos ditionis, deferunto: litteras, in honestae natiuitatis et dotis testificationem, atque id genus, publica fide, sigilloque munitas, porro edunto: ciuibus testamenta condere, bona sua pro lubitu, et ex aequo, legare, haeredesque adsciscere, prisco suo more, fas esto: demigrandi aliorsum, et bona sua, ante abitum, vendendi, facultatem, quibus ita libuerit, habento: censu et oneribus inusitatis, a neminepraefectorum nostrorum, grauantor; vindemiationem, cum ea indicta a praefecto ditionis fuerit, libere peragunto. §.V. Porro adfligitnr a pigneratoribus: suo aere, indulgente Leopoldo, se redimit: Haec tunc

f) Rustensibus priuilegia, non tam indulta fuere, quam noua regis benignitate, renouata. At enim, caueri haud potuit, quin temporarii illi domini, ex lubidine sua, oppidanos diuexarent plane; ac si ideo in pignus accepissent miseros, vt cum fortunis, iura eorum omnia, conuellerent. Itaque, tot molestiarum, quibus propemodum enecti fuerant, pertaesi, consilium, de numerando, pigneratoribus, quos adeo graues habebant, aere, tempestiue ineunt. Adsensit proposito Caesar LEOPOLDVS, permisitque, pro sua erga Rustenses, benignitate, id, quam primum possent, vti facerent. Successit coeptum, eo auspicatius, quo maiore cura, in aes illud corradendum, difficillimo alioquin tempore, ciues incubuerunt. Pro[p. 98.]inde, aere, quantumcunque fuit, A. MDCLXVI. dissoluto, non aliter secum actum putabant, Rustenses, quam si e captiuitate dura illa, atque intolerabih, eliberati fuissent. Editum est diploma illud, in arce Posoniensi regia, die vltima mensis Mai, A. MDCXIJX. adservamus id, in adparatibus nostris.