Revista Catolica, 1905 (6. évfolyam, 18-24. szám)
1905-02-15 / 18-20. szám
284 REVISTA CATOLICA. a mai fost. Nime! Aici in sat nu-i, dar nici in jur. Dacä dä Dumnezeu noroc, apói dä! Si era noroc in jurul lui badea Ion, mai ales astäzi. Toatä fiinta lui uria§e de azi dimi- neatä e sträbätute de fiori puternici, ce le trimit doi ochi negri ca täciunele. Stápina lor, o fatä inalta, cu obrazul alb §i fraged, de sä-1 tai c’un fir de par, mlädioasä ca o trestie, prinsá de cite-va ori privirea lui aprinsä, §i päli ca ceara Auzisä multe isprávi de-a stäpinului, §i simtia cum o mänä de ghiatä i tine ca in cleste inima. — «Tu Floare häi, §ti tu cä seceri minu- nat ? Incä n’atn väzut sä fulgere secerea a?a in mänä de fatä. Numai grije?te nu lua mänun- chiul prea mare, cä griul ii greu, §i cänd il ridici sä nu-ti fringä mijlocolul. Fata insä nu §i scotea capul din holdä, §i lucrari mai aprinsä. Ce are de gind omul acesta? N’are casa lui, n’are bäetii lui, si toate cele de lipsä! Ea nici casä, nici masä, pentru ce sä leagä de ea ? Si i se deslepta in inchipuire, a§a cum secera infundalä in lan, intregul chip a lui badea Ion. Oc'nii aceia negri-aprin^i, mus- tata groasä, rätezatä. §i trupul acéla de uria§ ! 0 groazä adincä o cuprinsa, si secera mai invräj- bitä. Din ziua acesa insä lelea Anutä intälese cä s’a rupt ?i legätura ce-1 mai tinea incä pe bärbat acasä. Nu §tia eine sä fie, dar nici nu cerca sä afle, ea simtia acum cä totul e perdut. Si a§a era. Badea Ion nu mai venia cu zilele §i nop- tile acasä : in toate cri^mele bea, §i plátea mai la tot satui. Cänd mergea cu vre-o treabä la oras nu venia cu säptäminile. Benchetuia cu domni mari, juca cärti cu ei, §i fmpräftia aurul greu. In sat, rudeniile se ingrozirä, §i cercarä sä-1 abatä la calea cea bunä. Toti cercau numai nevastä-sa nu mai cerca nimic. De cänd a väzut mai intäi in privirile lui o räcealä mare, de cänd nu mai ridica pe bäeti pänä la grindä, ea §tia cä Fa pierdut pentru totdeauna. Mamä-sa o invätase sä se §tie §i mängäia, $i i-a format o inimä tare, bärbäteaseä. Rugä- ciunile duioase erau acum tot ce-i mai remase rugäciunile §i bäetii, pe cari i cre?tea a§a dupä cum mamä-sa o crescuse pe dinsa. Facä-sä intru toate voia Domnului. Cänd trimitea de cäte 10 ori pe zi pe servitori sä-1 eherne acasä §i nu venia, sara sub lumina de cearä, la icoana Maicei Domnului sé ruga cu odraslele sale, a cäror viitor il vedea tot mai intunecat. Liniftea chilii, pa- cea ce sä desprindea de pe icoanele vechi, po- vestiau de inainta^ii cuminti, voinici §i frumo^i, cari träirä aci, §i pärea cä din cänd in cänd tree neväzute ?i dispar in pärete, umbre ce ofteazä. — Mirosul de busuioc uscat de un an de dupä icoane. sä imprä$tie in odaia trezitä de suspinele femeii ingenunchiate. La crismä insä, dupä ce se golia un §ir intreg de stiele Ion nu se mai mira, cum de nu intelege Anuta, cä un pähar de vin nu stricä nici odatä. Ci dimpotrivä vorbia cu multä in- sufletire de Floare, de fata cea deia clacä. — Pumnii i se’ncle^tarä §i acum de mänie cänd se gändia la sara aceea. Era senin si o boare cäldutä, ca adierea moale a aripilor de ingeri nevazu^i, adia, tremuränd frunzele plopilor inalti dela poartä. Tineretui tabarisä in curte, $i tiganii apäsau arcusele de sä le rupä nu alta. Plo§tele, päharele, litrele cu vin treceau din minä in minä. Badea Ion beusä mult §i se in- fierbänlä peste mäsurä. Obrajii i se aprinserä si ochii ii ardeau. De-odaiä sä virä §i el in horä längä Floare, §i dupä o jumätate de ceas ii pu- teai stoarce cäma§a. Nevastä-sä incremeni in pridvor. Chiuiturile lui Ion ii inghe^au inima. In sat nu se mai pomenisä a?a ceva: stäpinul insu§i sä se imbete la o clacä, ineät sä-§i uite : cu totul de sine. Dupä ce sä imprä^tiarä cu totii ; §i numai Spiridus bätrinul mai remase de aduna j intr’o oalä de prin täere, Anuta se puse sä-1 j muslre in toatä forma pe badea Ion. Cum in- I cape in capul lui atäta minte Doamne! Sä se faeä e! de ocarä §i de ris, inaintea tineretului Ce inimä mai bate si !n pieptul lui, sä nu se poatä stäpini ? Dar el: »tu muere, veziti mai bine de lucru, ?i dä-mi tu mie bunä page. Ce inimä bate in mine? Hei sä §ti tu, säraeä. 0 inimä, da o inimä aprinsä, o inimä pätima^e dacä vrei, dar o inimä pe care nici eu n’am cunoscut’o bine pänä acum. Nu e§ti tu ca Floare, tu Anutä! Ri nu vei fi pänä-i lumea!« Si acum, intre päharä, se mira cum de nu a imblätit’o atunci so läse moartä. Cänd apoL
