Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90
82 Epitome Part. 1. sius Mediolanensis tunc deportati in Orientem ad exilium sunt. Ab Sy r ian o , qrii exercitui in Aegypto praeerat, dum is acceptis mandatis de Episcopis Orthodoxis pellendis rem exequi Ale- xandriae adgressus esset, quia nihil nominatim de Athanasio erat in mandatis Syriano datis , ei vero securitatem spoponderat Imperator, etiam jure jurando firmatam, Clerus , et populus petierat saltem aliquam dilationem, donec de Imperatoris voluntate accuratius constitisset. Is autem , quamvis juratam fidem dedisset de servandis istis induciis, deinde de improviso noctu Ecclesiam S. Theonae , Athanasio, et populo sacras vigilias in ea agente, invadit more hostili. Itaque alii gladiis caeduntur, alii facto impetu ad casum propelluntur, et pedibus conculcantur. Sanctuarium erat obsessum a militibus ad comprehendendum Athanasium. A Clericis, et monachis per medios milites eductus est non sine quadam specie prodigii. Duobus tunc juvenibus, quorum alter in Episcopi cathedra se collocaverat cum petulantia, alter cum fronde naribus admota more Gentilium Ecclesiam intraverat, casus nimium tristis evenit ultore Deo. Georgius antea porcinae carnis procurator pro militia rudissimus, et atidacissimus ordinatus ab Arianis, et positus in locum Athanasii Episcopus. Cumque Orthodoxi ejus communionem fugientes derelictis Ecclesiis ad campos se recepissent, in istos saevitum est etiam crudelissime. Athanasius ad solitudinem se abdidit, et in ea latuit septem annis usque ad mortem Constantii. Constantius cum Episcopos alios tentasset inducere per alios ad communionem cum Arianis, et renuentes in exilium egisset j erga L i be r i um Pa-
