Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90

nique ex precibus, ab innumerabili populo cum Sacerdotibus pro anima Imperatoris oblatis , num Basnagius videre non potuit, creditas esse eo etiam tempore expiatorias flammas? Nam si has non credidissent, perinde ut in Confessione Augustana, et Helvetica, neque illi preces obtulissent pro Constantini anima. Poterat tamen hocce loco etiam quidpiam rectae conclusionis Basnagius facere. Nam ex eo, quod pro anima Constantini oblatae sint preces, concludere debuisset institutum orandi pro mortuis jam viguisse etiam in primaeva Ecclesia, unde vero ab Augustana, et Helvetica Confessione discessum sit.

m

§. 65. Constantinus dum adhuc viveret, Imperium inter tres fdios Constantinum, Constantium, et Constantem partitus est. Creditum antea fuit a multis, urbem Romam a Constantino esse donatam Silvestro Papae, dum ab hoc fuisset baptizatus. Ipsum diploma ostendebatur, quod etiam Mansius insertum suae Conciliorum Collectioni habet: attamen ipse etiam Baronius, quamvis donationem veram et ipse haberet, tamen diploma hoc fictum, et suppositi- iium judicavit, cujus suppositionis multa in eo sint indicia. Ut alia praetermittam brevitatis causa, ponitur hoc diploma datum esse Constantino quartum, et GallicanoCoss. Non enim iste, verum Licinius erat collega Constantini in quarto Consulatu, qui annus 5i5. fuit a Christo nato. Nec etiam verum est, a Silvestro baptizatum esse Constantinum. In vicem vero collati sibi a Silvestro Baptismi dicitur Constantinus Romam Silvestro donasáe. Qua ratione Roma, et cetera, cjuae sunt Status Ecclesiastici ad Ilomanum P011-*

Ah an. J. Aer. Chr. usque ad Sec. IV. 7 5