Alber, Joannis Nepomuk: Epitome institutionum historiae ecclesiasticae (Agriae, 1826)-90

Ab an. I. Aer. Chr. usque ad Sec. IV, 6g

ctum etiam nunc, Osiusque reversus esset ad Imperatorem ; is convocavit Episcopos ad Concilium. Unde intelligi potest, et hoc sibi Osium habuisse commissum a Silvestro, ut fieret Concilium/et ad ejusdem Osii petitionem illius etiam factam esse convocationem per Constantinum. In Synodo generali sexta Constantinopolitana sic acclamatum est Constantino Pogonato : Arius divisor, et partitor Trinitatis insurgebat, et continuo Constantinus semper Augustus

, et Silvester laudabilis magnam, atque insignem in Nicaea synodum congregabant.

Protesiantium alii volunt Constantinum Imp. praesedisse Nicaeno Concilio. At vero Eusebius docet, Constantinum postquam salutatus fuisset, atque ipse etiam sermonem ad Episcopos habuisset, deinceps autem Concilii Prcesidibus (toÍV tou <juvZ$x sermonem concessisse : alii

Alexandrum Episc. Alexand. alii Eustachium Episc. Antioch, ponunt praesedisse Concilio, tantummodo, ut hinc excludant Romanum Pontificem. At vero Gelasii sunt verba ista: Ipse etiam Osius ex Hispaniis, nominis, et famae celebritate insignis, qui Silvestri Episcopi antiquae Romae locum obtinebat , una cum Romanis Presbyteris, Vitone, et Vincentio cum aliis multis in consessu illo adfuit. Subscripserunt deinde Actis Concilii primum. Osius, deinde Yitus, et Vincentius Presbyteri urbisRomae, ac nonnisi post hos Alexander Episc. Alexand. Eustachius Antiochenus, ceterique Episcopi. Nam profecto ii, qui cuicunque conventui praesident, primi etiam statutis Conventuum subscribunt. Co nfirma tum esse hoc Concilium a Romano Pontifice, docet Synodus Romana sub Felice III. Papa habita a. 485. Quin Inno-