Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.5. (Agriae, 1825) - 89e
mam Cromvelum simm fecit vicarium in Spiritualibus , hominem laicum (prorsusque apte, siquidem et ipse Henricus, Ecclesiae Anglicanse Papa , fuerit laicus) et literarum prorsus rudem. Tonsor fuitopificio, et in servitio aliquamdiu Vol- saei Cardinalis , et Archiepiscopi: ab hoc didicit, ire in eam partem, in quam aura flaret, perve- nitque in notitiam aulae. Huic Vicario suo Rex potestatem dedit visitandi etiam monasteria: qui vero monachis novas leges, nova instituta praescribebat eum in finem, ut dum ista deinde non observata essent, quia nec observari recte poterant, ansam reperiret contra hos monachos, qua arrepta illorum etiam monasteria sufferret, ut horum proventus ad se traheret. Idem ab expulsione monachorum e monasteriis, horumque expilatione insatiabili praedandi cupiditate ulterius processit. Nam cum vidisset imagines quasdam Sanctorum, itemque monumenta Martyrum in honore apud plebem Christianam esse, plurimaque donaria quotidie ofierri, auctor Henrico fuit, ut omnes Angliáé Sanctorum imagines celebriores una cum memoriis Martyrum, auro, et argento refertis e medio tollerentur, praetexendo idola sufferri. Corraserat itaque Henricus ingentem vim auri, et argenti , aliarumque rerum pretiosarum. Monumentum S. Thomae Cantuarensis Archiepiscopi erat insigne maxime, et locupletissimum. Hoc vero Henricus non erat contentus depraedari , verum etiam in ipsum Sanctum actus horrendis furiis est, idque propterea, quod contra Hen- ricum II. Regem Ecclesiae libertatem invicte defendisset. Nam hunc quasi viventem in judicium vocavit, et quia citatus se non stiterat, condemnavit velut proditorem, et contumacem; deinde exhumari juss it, et comburi, cineresque spargi i34 Institut. Hist. Heel. Pars V,