Alber, Joannis Nepomuk: Institutiones historiae ecclesiasticae Tom.5. (Agriae, 1825) - 89e
familiae Borboni* caput exstitit. Post Nuptias Pa- risienses etsi Religionem Catholicam professus erat, id tamen ex metu tantum se fecisse dicens, redierat aperte ad Calvinianismum. Rex vero factus, jus jurandum dedit de Religione Catholica inviolate conservanda, deque juribus Ecclesiasticorum , et bonis nullatenus turbandis. Attamen Foederati, illam sanctionem, quod Henoticum fuit appellatum , urgentes, quod Catholicus non esset , eum pati nolebant, turbisque ingentibus, et dissidiis tota flagravit Gallia , jamque comitia etiam ab his indicta fuerunt, in quibus Rex alius eligeretur. Henricus IV. his rebus permotus, cogitavit de Religione Catholica amplectenda. Vocavit ad se Episcopos, et Theologos Catholicos ab Henotica factione alienos, petiitque, ut omnia, quae sunt Religionis Catholicae sibi exponerent. Eo magis hac expositione facta ad Religionem Catholicam inclinabat animum. Ex sectae Calvinianae ministris deinde quaesivit, utrum ii, qui Catholicam Religionem profitentur , salutem aeternam consequi possent. Hoc vero illi concesserunt . Itaque Henricus Rex, Catholici, inquit, suam monnisi Religionem habent pro ea , in qua salus aeterna obtineri possit, dant vero, et concedunt etiam ministri Calviniani, in hac salutem aeternam obtineri posse. Igitur tutior est Religio Catholica, de qua ambae partes consentiunt, quam Calvinina: in qua quidem Calviniani sibi polliceantur aeternam alu- tem, sed quod de hac negaijt Catholici. Quare omni dubitatione deposita reliquit sectam Calvi- nianam, et factus est Catholicus. Anno i5q5. id actum est. A Sec. XVI. usque ad Sec. XIX. 117 Etiam
