Szaniszló Ferenc: Doctrina religionis christiano-catholicae quam in usum academicae juventutis. Tomus 1. Partem generalem complectens (Pestini, 1836) - 23.298

3 practica tamen religione destituatur, hoc est, vi­tam iis, quae credit et agenda esse novit, non conformet. Pariter potest quis religionem inter­nam, in animi piis sensionibus et propensionibus consistentem colere, quin hanc animi pietatem signis externis manifestet, atque sic dictam reli­gionem externam exerceat. Attamen omnis, qui religionis mensuram implere cupit, sollicite ca­vebit hanc in se facere religionis divisionem; ve­rum potius, quum non sufficiat pie credere re- cteque sentire, sed etiam consentanee vivere o- porteat, sedulam operam dabit, ut theoreticae religioni semper practicamjungat; in practica vero religione internam foveat per externam, exter­nam autem animet per internam religionem, sine qua nullus religionis actus Deo gratus esse potest. Tam objectiva quam subjectiva religio vera dici­tur, si de Deo nostrisque ad Eum, item erga nos et aIio9 relationibus et officiis rectas ac ge­nuinas notiones exhibeat; si secus evenerit, falsa vel erronea religio vocatur. Dein Religio dividitur in naturalem et su- pernaturalem. Religio naturalis est complexu« talium religionis veritatum, quas etiam recto ra­tionis lumine ac usu, etsi forte tardius et diffici­lius , cognoscimus, v. c. quod Deus existat, sit- que hujus Universi creator, etc. Supernaturalis vero continet tales religionis veritates, quae per Deum sunt hominibus patefactae. Quapropter re­ligio supernaturalis etiam revelata vel positiva religio vocatur; quia veritates ad illam pertinen-r tes per positivam Dei revelationem hominibus innotescunt; sicut est: quod Deus unus sit in substantia et trinus in personis. 1 *

Next

/
Thumbnails
Contents