Cherrier Miklós János: Institutiones Historiae Ecclesiasticae. Tom.2. (Pestini, 1840) - 21.951b
61 ceptam esse, ut viam majoribus Metropolitis adaperuerit ad ampliandam auctoritatem et ad jura Patriarchalia exercenda, cum haec spectata substantia non tamen nomine ibidem comprehendantur. *) Plurimum autem Constantiniana imperii Romani in dioeceses divisio contulit ad id, ut episcopi cujusvis dioeesis majori interse nexu jungerentur, sicque episcopus in Metropoli totius dioecesis residens majorem in reliquos auctoritatem exerceret. Nam Constantinus M. imperium Romanum quod prius a duobus Praefectis Praetorio administrabatur 9) inter quatuor divisit, sicque quatuor praefecturae enatae sunt: I. praefectura Orientis, II. praefectura Illyrici orientalis, III. praefectura Italiae, IV, praefecturae Galliajuni. Hae praefecturae plures complectebantur regiones seu dioeceses, quibus Vicarii praeerant, urbes earum praecipuas incolentes. Dioeceses denique subdividebantur in minores regiones seu provincias, quae suberant Rectoribus, aut Praesidibus, hisque aut Consularibus aut Correctoribus. (Proleg. cap. IV. §. 77. 78. et s.) Facta hac per Constantinum M. imperii divisione mirum nemini videri debet, quod Ecclesia quoque eidem se adcommodaverit ita quidem , ut Praefectis Pra*. torio majores Metropolitae: Romanus, Antiochenus, Alexandrinus, Vicariis Exarchi, Praesidibus vero Metropolitae responderent, Observandum tamen Ecclesias per orientem et Illyricum dispersas exactius imperio respondisse, quam occidentales; nam in Africa Sedes Metropolitarum ecclesiasticorum non respondebant civilibus, sed senior inter episcopos Metropolitae honore gaudebat, Sede Carthaginensi, quae semper metropolitana erat, excepta. Italia sex solum numerabat Metropolitas: Romanum, Mediolanensem, Ravenatenseni, Aquilejensem, et in adjacentibus insulis Siciliae, Syracusanum, et Sardiniae C^alaritanum. Vid. Prolegom. I. c. item Zozimi H, II. 33. et Notitia dignitatum utriusque imperii cum G. Panzirolli commentar, in Grae- rii thes. antiquitatum Rom. vol. VII. p. 1309. et seq, denique L. K. Dupin. de antiqu. Ecclesiae discipl. Veuet, 1770. T. 1. p. 31. et s^fr^ et nostrum Enchiridion Jur. Eccl. Tom. I. §.201. edit. 2. Pestini 1839, §. 23. Numerus Patriarcharum. Patriarchas in Ecclesia inde a seculo V. exstitisse Romanum, Alexandrinum et Antiochenum , quibus paulo post accesserint Constantinopolitanus , et Jerosolymitanus , argumentis ex {)') Zoziraus Hist. I. 2.
