Krammer Ferenc: Fragmentum tertium, dogmaticum, de sola salvifica ecclesia, et neoterica ecclesiae catholicitate, ex scriptura, et ratione (Posonii, 1824) - 11.164c
id ipso protestantismi spiritu exigente, surrogari debere, fatebitur, quisquis praemissa intelligit. ** * Cum Ubertas, qua saeculo sexto decimo author reformationis usus est, eadem fuerit, qua omnes, qui unquam inde ab Apostchea aetate, obtentu reformandae Religionis et Ecclesiae, juxta vaticinia Evangelii, surrexerunt, usi sunt, merito quaeras: quid sit, o(uod in nullo alio, a Catholica Ecclesia diviso, coetu, ea libertatis hujus adpareat pernicies, quae in protestantium medio ? — Et d iscrnninis Imjus pateat ratio, noscere indolem libertatis, et modum, quo alii quique reformatores usi eadem sunt, quove Lutherus usus sit " necesse est. — Libertas, qua surgen- tes per singula saecula reformatores utuntur, est libertas philosophica, praesumptione proprii judicii duntaxat, remoto omni cu- jusvis authoritaiis respectu , innixa. — Hac in parte novissimus reformator congruit cum quibusvis vetustioribus; at differt in modo. — Omnes alii cavebant sollicite, 1) ne spiritum, quo ipsi agebantur, libertatis jactent, neve ullam aliis , perinde li- bere agendi, porrigat occasionemprobe gnari, actum de religione esse, si universi, quod ausi ipsi sunt, audeant. — Hac providentia evenit, ut nonnisi oculati intelligerent, eodem se gaudere jure, magistri sui opus destruendi, quo structum est, idem- que licere discipulis , quod magistro, Valentiuianis , quod Valentino. —- Cavebant, 2) ne ullo modo suspectam faciant ecclesiastici Magisterii ciuthoritcitem, persuasi, necessariam omnino esse ad/unitatem fidei, et ad coliaesionem novae societatis; — quare, non in abolenda magisterii ecclesiastici authoritate, sed in transferenda ad societatem novam, elaborabant. — Hinc illa, in novis hujusmodi ( oeiibus, sententiarum et civium consensio. — "Verum enimvero hac uti providentia Luthernm, immodicus, quo aestuabat, fervor, et infelix, quidquid displicet Papae, agendi propositum, {Frag. Isag. §. Io.) haud sivit. — Non tantum, publica proclamation, libertatis prodidit arcanum, verum singulos quoque, ad utendum gnaviter libertate, non solum studiose excitavit, sed obligavit etiam; (ib. §. Q.) — abolita simul omni ecclesiastici ministerii authoritate, implantatoque omnibus tetro adversus eandem, velut tyranmdem conscientiarum et antichr istic. - nam, praejudicio, tanto obstinatius mansuro, quo major uni- versim est dulcedo- libertatis, froeni tam indigentis, quam impatientis ; cujus sola haec authoritas et secura manuductrix est, et efficax froenum. P ** Quod Christianis omnibus primum et fundamentale est, universae nempe Christi Religionis in originali sua puritate et integritate conservatio, id in protestantium quoque systemate, ut vidimus, occurrit primum, velut actae reformationis finis. —• Obligati igitur fidem, ut protestantes, sunt, ad sustinendum
