Hittudományi Folyóirat 19. (1908)
Végh Kálmán Mátyás: A káplán
■■■ ». . . satanas . . . nondum mortuus est. . . Venit . .. Videte, inquit, quantum possitis exaltari. Anhelate ergo, et eritis, sicut dii. — Certe quod tales et tales obtinuerunt, et vos potestis obtinere. — Talis locus, talis cathedra vos non minus decet, quam hos et istos ; tali vel tali muneri non estis plus illis impares. Eia, episcopatum desiderate: sane bonum opus est. Lucerna manere non debet sub modio ; elevamini super candelabrum. — Per hanc tentationem multi trahun- tur ; jam humilia et communia munera despiciumt incauti illi sacerdotes. Brevi ardent, anhelant ad summa. Modo patronos quaerunt; sollicitant, currunt, omnia commovent, ut altum, quem sapiunt, locum attingant. . . (Cap. LXXII.) A helyes utat pedig ugyanott így jelöli meg : »0 üli, quaere honorem meum, quaere gloriam meam, quaere uti- lem laborem. Ne aspicias terrena ; transeunt enim, nec sunt locus requietionis tuae. — Et si usque in hodiernum diem in honoribus vixisses, quid tibi prodesset, si jam mori in instanti contingeret! . . . Arnen dico tibi fili, relinque te et invenies me !« Ároktő. Végh Kálmán, Mátyás. A KÁPLÁN. 345■ Ί
