Circulares literae dioecesanae anno 1914. ad clerum archidioecesis strigoniensis a Joanne Cardinale Csernoch principe primate regni Hungariae et archiepiscopo dimissae

IX.

103 Nr. 2961. Sacra exer­citia pro clero arclii- dioecesano. IX. Admiranda dignitas sacerdotalis tunc unice sacerdoti prodesse poterit, si ea potitus vices Dei zelo infatigabili implere satagit. Fragilitas tamen humana mundusque externus huic exequendo quam plurimum obsunt et ad sortem Domini vocatum a divinis recte adimplendis paulatim abs­trahunt et culpis erroribusque facile implicant. Ne igitur ad animas salvandas vocati seipsos perdant, necesse est resuscitare gratiam, quae data est nobis. Ad hanc gratiam resuscitandam aptis­simum constituunt medium sacra exer­citia, quapropter eadem etiam hoc anno in aedibus Seminarii Strigoniensis, et quidem a vespere diei 24. Aug. usque ad mane diei 28 eiusdem mensis. Qui iisdem sacris exercitiis me prae­sente agendis partem capturi sunt, inten­tionem suam usque ad diem 22 Augusti Cancellariae meae Strigoniensi notam reddant. Praeter Breviarium et Psalte­rium afferant secum superpelliceum, stolam albi coloris et librum de imita­tione Christi. Utinam sacer iste recessus nos et omnes, quorum curam spiritualem geri­mus, ad aeterna in omnibus quaerenda quo magis inducat! Ethnografica studia, quae postremis hisce annis in plurimis Americae civita­tibus confecta sunt, evidentissime com­probarunt, migrationem in eas regiones sacerdotum, qui pietate, doctrina vitaeque disciplina plene instructi non sint, non modo catholicae fidei detrimento esse solere, sed etiam in gravem ipsorum per­niciem cadere: apparuit quoque, quanta sapientia eiusmodi demigrationem sacrae Congregationes Concilii et de Propaganda Fide, latis ea de re legibus, moderatae sint et circumscripserint. Tam late enim eae patent dioeceses ferme omnes ; ea inde consequitur remissio Pastoralis vigilantiae, praesertim in sacer­dotes advenas ; tanta incidunt pericula et impedimenta e sectarum frequentia, ex perpetuo cum acatholicis commercio, ex ea quae ibi in plurimis obtinet libertate et ex aliis rerum locorumque condicio­nibus, ut ipsi boni, cum maxima non sustinentur virtute, paullatim tepescant, qui vero et doctrinae subsidio carent et vix ulla nituntur disciplina vitae, a recta via saepe deflectant, et non raro cum maxima fidelium offensione et reli­gionis detrimento ad extrema deveniant, adeo ut, qui magistri esse debebant veritatis, ii ministri efficiantur erroris et impietatis. Nr. 3001. Decretum de sacerdotibus in certas quasdam re­giones demi­grantibus. 16

Next

/
Thumbnails
Contents