Circulares literae dioecesanae anno 1912. ad clerum archidioecesis strigoniensis a Claudio Francisco Cardinale Vaszary principe primate regni Hungariae et archiepiscopo dimissae
XVII.
174 Nr. 7137 Conceditur indulgentia plenaria in honorem Beatae Mariae Virginis Im maculatae, primo sabbato cuiusli bet mensis lucranda. Sanctissimus D. N. D. Pius div. Prov. Pp. X. ad angendam fidelium devotionem erga gloriosissimam Dei Matrem Immaculatam, et ad fovendum pium reperatio- nis desiderium, quo fideles ipsi cupiunt quandam exhibere satisfactionem pro execrabilibus blaspbemiis quibus Nomen augustissimum et excelsae praerogativae eiusdem beatae Virginis a scelestis ho- j minibus impetuntur, ultro concedere dignatus est, ut universi qui primo quolibet sabbato cuiusvis mensis, confessi ac sacra Synaxi refecti, peculiaria devotionis exercitia in honorem beatae Virginis Immaculatae in spiritu reparationis ut supra, peregerint, et ad mentem summi Pontificis oraverint, Indulgentiam plenariam, defunctis quoque applicabilem, lucrari valeant. Praesenti in perpetuum valituro absque ulla Brevis expeditione. Contrariis quibuscumque non obstantibus. L. f S. M. Card. RAMPOLLA. f D. Archiep. Seleucien., Ads. S. 0. Nr. 7139. Quoad Communionem infirmarum in monasteriis clausurae Papalis. Edito a S. C. Concilii, die 20 decembris 1905., Decreto Sacra Tridentina Synodus, quo inter alia praescribitur ut Communio frequens et quotidiana praesertim in religiosis Institutis cuiusvis generis promoveatur, earum consulendum quoque erat sorti infirmarum quae intra septa monasteriorum clausurae Papalis decumbunt; quum ipsa clausura, prout determinatur in iure canonico vigenti, aliquod in praxi videretur parere incommodum ad frequentiorum earum aegrotantium Communionem, praesertim ex ! eo quod regulariter nonnisi confessarius et in eius defectu capellanus, et, si sacerdos sit regularis, a socio comitatus, monasterii claustra ingredi valeat ad Sacramenta infirmis ministranda. Quare Emmi ac Rmmi Patres Cardinales S. C. de religiosis, occasione arrepta quorumdam dubiorum quae ad rem proposita fuerant, die 30 augusti 1912., in plenario coetu ad Vaticanum habito quoad Communionem infirmis deferendam in monasteriis clausurae Papalis, sequentia decernere existimarunt, nempe: In defectu confessarii vel capellani tertius sacerdos, etiam regularis, licet sine socio, legitime vocatus de licentia episcopi, qui pro hac licentia nomine ipsius episcopi concedenda etiam abbatissam seu superiorissam habitualiter designare poterit, sacram Communionem infirmis valeat deferre Religiosis, quae ad ecclesiae crates descendere nequeunt. Oportet autem ut quatuor religiosae maturae aetatis, si fieri possit, ab ingressu in clausuram usque ad egressum, sacerdotem comitentur, qui sacram pyxidem aliquas consecratas particulas continentem deferre, sacram Communionem administrare, reverti ad ecclesiam, eamdemque sacram pyxidem reponere debet, servatis rubricis a Rituali Romano pro Communione infirmorum statutis. Et hanc Emmorum Patrum sententiam et resolutionem Ssmus Dominus noster Pius Papa Decimus, ad relationem subscripti Secretarii, die 1 septembris 1912. ratam habere et confirmare dignatus est. Contrariis non obstantibus quibuscumque. Datum Romae ex Secretaria sacrae Congregationis de Religiosis, die 1 septembris 1912. Fr. I. C. Card. VIVES, Praefectus. L. t S. t Donatus, Archiep. Ephesinus, Secret.
