Circulares litterae dioecesanae a 16-a maji-31-am decembris 1867. ad clerum archi-dioecesis strigoniensis dimissae a principe primate regni Hungariae et archi-episcopo Joanne Simor

Sermo quo celsissimum ac reverendissimum dominum, Joannem Simor

5

centiae, et pietatis in patriam prodigium; La dis la um Kolonics qui plurimos schismaticorum sacrae unioni lucratus est; denique Christianum Augustum invictum hunc jurium Ecclesiae et Primatus defensorem, splendorisque ejusdem auctorem.

Te quoque Celsissime Princeps! nobis Jaurinense subsellium ex lilio Patrem dedit, aut potius reddidit. Noster quippe fueras inde a primo, egregie exacti clericalis tyrocinii exordio. Haec Mater Ecclesia Strigoniensis Te in sortem Domini vocatum spiritualiter genuit et castis coelestium eloquiorum uberibus, pro Tuo ingenio, Tua industria, et virtute, sane felicissime enutrivit. Noster eras, dum ceu fidelis operarius, in ejusdem Ecclesiae sanctissimo agro messem Domini colligeres, quam quidem Tu unus collegisti uberrimam: dum primum quidem Pesthini curae animarum cooperando, una in ejate Regia Scientiarum Universitate hungarica Orator Sacer constitutus, juventutem ad maximas Reipublicae spes educandam, in rebus fidei et morum erudiendo, summa utrobique laude versatus esses; postmoduni in Collegio magni Pázmánni Yindobonensi , teneras juventutis olim sacris operaturae mentes, sacratioris doctrinae, morumque institutis imbueres, Ipse in ejate antiquissima, ac Celeberrima Scientiarum Universitate Doctors,tus laurea decoratus ; dum subin ad curam animarum reversus, creditam Tibi parvam gregis dominici portionem, forma ejusdem factus ex animo, aeternae salutis pabulo reficeres; dum in Presbyterio Strigoniensi, jussu magni Primatis Josephi Kopácsy, Cathedram Encyclopaediae ecclesiasticae teneres; dum spirituali Dioeceseos administrationi, secretarii munere fungendo, subsidiariam operam Tuam commodares.

Sed vero vices mortalium gubernans Providentia , quae hoc aevo, nisi omnia fallant, graves omnino, et decretorias tum super Ecclesia, tum Regnis, Religione non minus, ac publica felicitate induci permittit vicissitudines: una de congruis vicissitudinum magnitudini remediis providet.

Dicamne ergo, an tacitus admirer, Dei, qui attingit a fine usque ad finem fortiter, et disponit omnia svaviter, nutu id factum esse, ut e medio nostri, ceu Yas Electionis subito eripereris? ut nativo solo quasi eductus, alibi corruscares , instar errantis stellae , cujus radii diversis locis lumen effunderent, et quo demum pertingant, omnia flore foecundo recrearent ? Qua in Aulae Caesareo Regiae Capellanum renuntiatus, simul in sublimioris Educationis Presbyterorum , Instituto Yiennensi, viros ex omnibus Imperii partibus delectos, ad amplius hauriendas sapientiae salutaris aquas adducendo ; qua Sanctiori apud Albam Regiam Senatui cooptatus, tractandis pro extraordinario illorum temporum Systhemate in Metropolitana Urbe Yienna gravissimis publico-ecclesiasticis negotiis, Hungáriám attinentibus insudando;