1830 Irományok • Acta Comitiorum Regni Hungariae a serenissimo, ac potentissimo Imperatore, Hungariae, et Bohemiae Rege Francisco Primo in Liberam, ac Regiam, Civitatem Posoniensem in diem 8. Septembris Anni 1830. indictorum. / Posonii / Typis S. Ludovici Weber / 1830

Sessio 6

34 6. Ülés írásai iát előzendi, mellekkel Felséged a3 Magyar Nemzethez vonszó Atyai sze­­retetének, és Felséges Személye, 3s Háza eránt való nemzeti hűségünk, és buzgóságunk kifejtésére, alkalmatos­ságot ezen Ország-Gyűlésén továbbá nyújtani kíván, a3 legérzékenyebb tisz­telettel elfogadván, hiszszük, hogy ben­nünk helyheztetett Felséged bizodal­mának megfelelünk, midőn a3 Felsé­ged3 Kegyelmes Előadását annál na­gyobb készséggel elfogadjuk; mint­hogy meg vagyunk győzettetve a5 fe­löl, hogv O Császári Királyi Herczeg­­sége a3 Kormány3 erejét a3 Törvények szentségében helyheztetvén, szabad­ságiaknak , és Ősi alkotmányunknak hív Örje, és védelmezője lészen. * Ezen bizodalomtól gyámolíttat­­ván, azon Királyi Kötés3 formájának elválalásában , mellyet Felséged az 1792. Esztendőben kiadott, és melly a3 most koronázandó Király által a3 Koronázás előtt hittel megerősítendő lészen, ez esetben megnyugszunk. Jóllehet így lelkesíttetvén, nem hallgathatjuk el mindazonáltal, hogy a3 Királyi meghívó levélben jövendő Királyunk, 3s Urunk a3 már megálla­pított Kötés-levél elfogadása után le­endő Koronáztatása ki jelentetik. Mert minekutánna , a3 múlt idők3 példái bi­zonyítanák azt, hogy a Királyi Kö­tés-Levelek a3 Király3 3s az Ország3 eggyetértésével részszerént bővítések, részszerént változások által, mellyek az 1715-dik Esztendei 1-sÖ Törvény- Czikkelyben is említtetnek 3s az 1791- dik és 1792-dik Esztendők3 második Czikkelyeikben foglaltatnak , a3 .Köz­haszon3 tekintetéhez , és a3 Közös bi­­zodalom3 megerősítésére szolgáló mó­dokhoz valának alkalmaztatva, — nyílt szívvel valljuk, hogy a3 „meg-felicitatis publicae pignus, quod au­spicium etiam illorum constituet, qui­bus Vestra Majestas Sacratissima Pa­terno in Gentem Hungaram amori, hu­­jusve erga se, Augustamve Domum Suam fidei, iidelitatisque ardori, his Comitiis subin litare decrevit, tener­rimae devotionis sensu excipientes, locatae in nos fiduciae aprime satisfa­cturos confidimus; dum ad Benignam Majestatis Vestrae Sacratissimae Pro­positionem , eo promptius accedimus, cum convicti simus, quod Sua Sere­nitas Caesareo Regia robur Imperii in Sanctimonia Legum reponendo, fidus libertatum, avitaeque Constitutionis custos, pariter ac propugnator futu­ra sit. In hanc fiduciam erecti, in ac­ceptatione Diplomaticae Assecuratio­­nis formae per Majestatem Vestram Sacratissimam Anno 1792. praestitae, per Neo - Coronandum vero Regem, Coronationi praemittendae, et Jura­mento firmandae, hac vice conquies­cimus. Ita licet animati, reticere tamen non possumus, quod in Regalibus Con­­vocatoriis litteris, futurus Rex , et Dominus Noster erga praemittendam praestabilitae Diplomaticae Assecura­­tionis acceptationem inaugurandus de­claretur ; cum enim praecedentium temporum exempla doceant, Inaugu­­ralia Diplomata rationi communis uti­litatis, et mediorum confirmandae re­ciprocae fiduciae , mutuo Regis, et Regni Statuum consensu , per addita­menta , et modificationes etiam Arti­culo 1-mo 1715. memoratas, atque in Articulis 2-do 1791. et 1792. conten­tas, accomodata exstitisse, fatemur in­genue Nos expressionem vocis „prae­­stabilitae“ eo sensu, quod omnis de Diplomate Inaugurali Diaetaliter tra­i«

Next

/
Thumbnails
Contents