Kaszab Zoltán (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 77. (Budapest 1985)

Jánossy, D. ; Vörös, I.: Revision der mittelpleistozänen Säugetierfauna des "Felsdaches" Szuhogy-Csorbakő (Nordungarn)

Der Riesenhirsch-Schädel von Szuhogy gleicht laut literarischer Daten (CALOI 1973) mit den grössten, bis jetzt beschriebenen Exemplaren dieser Art. Die zwei Stangenbruchstücke stammen von jungen Tieren. Der Rosenstock-Umfang der rechten Wurfstange (V. 63. 1852) beträgt 170 mm, der grössere Durchmesser des Rosenstockes ist 60 mm, der kleinere 40 mm. Die Stange des Ge­weihes ist verhältnismässig kurz, etwa 170 mm. Rangifer tarandus (LINNÉ, 1758) Fundgut:2P 4 dext. (V. 63. 1104) — Ph. I. (V. 60. 1049) (Taf. 1:13) Zahnmasse (in mm) P 4 Krone Länge Breite Szuhogy Stránská Skála (KAHLKE 1971) Pilisszántó I. Felsnische (KORMOS 1915) 18,0—18,0 11,0—13,0 17,4 11,4 18,3—19,7 11,4—13,0 Cervidae, Masse der postkranialen Skelettreste (in mm) i Gl Bp Kbd Bd Tp Ktd Td Megaloceros Ph. I. 76 32 24 30,5 22 23 post. Rangifer Ph. I. 52 23 16 19,0 11 13 Megaloceros Astragalus, Länge 85, Breite 60, Höhe 50 mm. Die Länge der Renntier-Phalangen I. aus der Felsnische I. Pilisszántó (KORMOS 1915): X —49,4 n— 40 (44,5—54,5) mm. Bison schoetensacki schoetensacki FREUDENBERG, 1910 Fundgut:3M 3 dext. (V. 63. 1577) — Radius dext. Dist. (V. 79. 79) (Taf. Ill: 5) — Magnum­Scaphoideum-Lunatum dext. (V. 63. 1615; 1356) — Metacarpus dext. (V. 63. 1992. 1.) (Taf. I: 14) — Ph. L— IL—III. dext. ant. lat.-med. (V. 63. 1992. 2.) (Taf. I: 15—17) M 3 Krone Länge Breite Szuhogy 34,1—34,5 23,8 —28,0 Voigtstedt (FISCHER 1965) 29,0—33,0 21,0—26,5 Masse der postkranialen Skelettreste (in mm) Gl Bp Kbd J Bd Tp Ktd Td Radius 121 83 Metacarpus 236 94 63 101 54,5 36,5 50 Ph. I. med. 85 50 48 52 54 31 34 lat. 82 48 43 51 54 33 37,5 Ph. II. med. 58 48 39 41,5 51 35 43 lat. 59 49 38 41,5 51 36 42

Next

/
Thumbnails
Contents