Boros István (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 6. (Budapest 1955)
Andreánszky, G.: Neue und interessante tertiäre Pflanzenarten aus Ungarn
dentibus utrinque 7, ovalibus acutis. Nervus principalis validus, rectus, nervi laterales primi ordinis tenues, sed bene distincti, utrinque ca. 9, angulo acuta (30—40°) exeuntes, parum arcuati, simplices, raro dichotomi, craspedodromi, in denies exeuntes. Venaiio tertiaria indistincta. Folium eis speciei recentis Viburnum sieboldii Miq. simillimum. In tuff is rhyoliticis miocaeni superioris (diet, sarmaticis) ad pag. Balaton, comit. Borsod in loco Deila ; Hung. sept. Holotypus in collectione Musei Egrinesis Staphani Dobó sub No. E. 10. Abb. 6. Tetrastigmophvllum hungaricum n. sp. Magyaregregy, Leánykó'i árok, untere helvetische Stute Abb. 7. Viburnum hungaricum n. sp. Balaton —Dellő, Komit. Borsod, sramatische Stufe Der Blattabdruck stimmt in weitestem Masse mit den Blättern von Viburnum sieboldii Miq. überein. Der Unterschied ist höchstens der, dass die Blätter der rezenten Art häufig breiter sind und die Nervatur etwas dichter ist. Zugleich sind auch die Sägezähne meistens stumpf. Doch ergeben sich auch solche Blätter, die mit dem Blattabdruck vollkommen übereinstimmen. Die Art ist in Japan heimisch, kommt aber als Zierstrauch auch bei uns vor. Sie ist sommergrün. Infolge ihrer klimatischen Ansprüche passt sie gut in die mannigfaltige Pflanzengemeinschaft des Rlyolittuffs bei dem Orte Balaton. Phoenicites legányii nova sp. (Taf. III. 15.) Fractio solum folii pinnatifidi adest. Folium minimo calculo 1 m longum et 30—35 cm latum, forse multo majus. Pars folii superior adest. Rhachis validus, ca