Pongrácz Sándor (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 31. (Budapest 1938)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum III.

dieser Pflanze vorhanden, nur ist sie nicht rhizinenfrei. Die Pflanze muß also in der Sektion Hypotrachynae untergebracht werden. Ihre kurze Beschreibung ist folgende: Thallus foliaceus, esorediosus, exi­sidiosus, lobatus, lobis sinuato-subramosis, 2—8 mm latis, subimbri­catis, superne subtiliter rimoso-areolatus, areolis 0'05 —O'l mm mag­nis, albido-griseus vel griseo-glaucescens, epruinosus, opacus, C —, KC — vel KC -j- lente rubescens, K + flavescens dein rubescenti­fuscus, subtus nigrescens, in zona marginali 1—2 mm lata nitido­fuscus, rhizinosus. Apothecia parmelioidea, subtus rugoso-venosa, thallo concoloria, eciliata, ca. 5 mm magna, marginibus thallinis an­gustis et subcrenatis vel evanescentibus, discis fusco-rufescentibus, epruinosis, sat levibus. Medulla alba, C —, KC -f- rubescens, K -f­citrina dein rubra. Liehen subsectionis Irreguläres Vain. 180. Parmelia perisidiosa NYL. apud STIZENB. in Bericht, über die Thätigk. St. Gallisch, naturw. Gesellsch. 1888—89. 1890. p. 153 (nomen nudum); HUE in Nouv. Archiv du Museum, ser. 3. vol. IL 1890. p. 289 (nomen nudum). Der Typus liegt im herb. Nyl. (No. 34692). Der Originalworlaut der Etikette lautet: „2 b. 54692. P. subconspersa* perisidiosa NYL. Sp. O'OIO— 11 :0'005. Prom. B. Spei. DREGE."' Das Exemplar ist winzig, schaut einer Parmelia conspersa ähn­lich, die aber keine Randlappen hat. — Thallus foliaceus, esoredio­sus, lobatus, superne conspersa viridis, opacus, epruinosus, dense isidiosus, isidiis cylindricis, sat longis, ramosis, ca. OT mm crassis, subtus niger, sparse rhizinosus. Apothecia superficialia, parmelioi­dea, sessilia, usque ad 7 mm magna, subtus thallo concoloria, mar­ginibus thallinis thallo concoloribus, sat crassis, subintegris, isidiosis sicut in superficie thalli, discis badio-rufescentibus, flexuosis, eprui­nosis. Medulla alba, C —, K —, KC -f- rubescenti-violacea. Liehen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. — Auf das Mark getröpfelte Kali­lauge versickert sofort und färbt das Mark blaß gelblich fulvescent. Nomenclatura. Est synonyma Parmeliae violascentis STIRTON. 181. Parmelia phaeopliana STIRTON in Transact. Glasgow Soc. of Field Natural vol. V. 1877. p. 214. Der Typus liegt im Herb. mus. Glasgow. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „South Africa, Sommerset East: Prof: P. MAC. OWAN. Th. Med: white K flavescens dein rufo-fulvescens. Parmelia phaeophana (STRN:)*' Thallus foliaceus, esorediosus, exisidiosus, lobatus, lobis irregu­laribus, laxe imbricatis, partim elongatis, bene ramosis, sublineari­bus, ca. 1—2 mm latis, apieibus truncatis, partim subrotundatis, mi-

Next

/
Thumbnails
Contents