Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.

sus, sorediosus, sorediis maculiformibus, granuloso-pulverulentis, flavescentibus, subtus fuscus, rhizinosus. Medulla alba, C —, KC + rubescens, K + flava deindeque rubra. Apothecia sessilia, par­melioidea, marginibus thallinis integris vel subintegris, sat crassis, saepe sorediosis, discis levibus, badiis, epruinosis. Mit Parmelia soredians NYL. identisch. Kann als Stammform der Parmelia soredians gelten. Es wird also heiBen: Parmelia sore­dians NYL. f. ulcerosa {Parmelia ulcerosa A. ZAHLBR. 1. c.) GYELNIK n. comb.: forma typica, thallus lobis adventivis deficientibus. 103. Parmelia Uleana MtJLL. ARG. in Flora 1889. p. 506. — Der Typus liegt im herb. MULL. ARG. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „10. Parmelia Vleana MULL. ARG. L. B. n. 1500. Auf der Rinde eines Baumes des Morro da Nova Cintra bei Rio de Janeiro in Brasilien. August 1887. leg. E. ULE. 1889." Thallus foliaceus, lobatus, lobis rotundatis, subimbricatis, lobis adventivis deficientibus, superne griseo-viridescens, subopacus, ver­sus periphaeriam nitidiusculus, exisidiosus, esorediosus, sat levis, (versus centrum minus rimosus), subtus versus marginem fuscus, in partibus ceteris pallidus. Medulla lutea, C + aurantiaco-rubra, K + flavescens, KC + aurantiaco-rubra. Apothecia superficialia, parmelioidea, marginibus thallinis integris vel subcrenatis. Lichen sectionis Xanthoparmeliae VAIN. — Bona autonoma species. 104. Parmelia vagans f. elegans MERESCHK. Lich. Ross. Exs. no. 58 (1913). — Ein Typus liegt im herb. mus. Wien, no. 8751. Der Originalwortlaut der Etikette lautet: „Prof. C. MERESKOWSKY. Li­chenes Rossiae exsiccati. No. 58. Parmelia vagans NYL. f—a elegans MER., nov. f—a. Ad terram in valle Salgir, prope Simpheropolin, in peninsula Taurjca. Cette forme tres constante dans la localite ou elle a ete trouvee (vis-a-vis du Jardin de Worontzow) et ou la forme typique est absente, est caracterisee par les lobes tres etroits du thalle, ce qui lui donne un aspect gracieux et elegant ainsi que par la surface inferieure noire. Suffisement distincte de Fespece type pour justifier l'etablissement d'une forme speciale, Ex auctore! 1910. Leg. et det. C. MERESCHKOWSKY." Thallus usque ad 40 mm magnus, exisidiosus, esorediosus, lobis convexis, angustis, lobis primariis superne areolato-rimosis, usque ad 3 mm latis, lobis secundariis superne levibus, vulgo 1 mm latis, subtus omnino nigrescens vel nigro-fuscescens, concaviusculus, rhi­zinosus. Medulla alba, C —-, KC + rosea, K + flava deindeque

Next

/
Thumbnails
Contents