Jávorka Sándor - Soós Lajos (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 29. (Budapest 1933)

Kőfaragó-Gyelnik, V.: Revisio typorum ab auctoribus variis descriptorum I.

ventivis deficientibus. Siehe noch die Bemerkung unter Parmelia flavobrunnea MtiLL. ARG. 99. Parmelia subconspersa NYL. in Flora 1869. p. 293. — NYLAN­DER erwiihnt in seiner Originalbeschreibung diese Art von 5 Stand­orten vor, uzw.: N. Zelandia, N. Hollandia, ins. Borbonia, Brasilia et (ni fallor) in Gallia meridionalis. Die siidgallische Pflanze kann man bei der Revision ganz fallen lassen da selbst der Autor die Bestimmung nicht fiir sicher hiilt. Es bleiben 4 Exemplare. Von diesen ist die Flechte von Neuseeland mit Parmelia Linkolae GYEL. identisch, also kommt auch diese nicht in Betracht. Bleiben also 3 Exemplare, mit deren Hilfe man den Typus feststellen muB. Sehen wir nur diese nacheinander. I. Der Typus liegt im herb. NYL., no. 34701. Der Originalwort­laut der Etikette lautet: „P. conspersa PERS. Brasil." Auf der Kap­sel: „Herb. W. NYLANDER. 34701. Parmelia subconspersa NYL." Enthalt 2 Apothezien und nichts anderes. II. Der Typus liegt im herb. NYL., no. 34698. Der Original­wortlaut der Etikette lautet: „medulla K —. Parmelia conspersa ACH. Nova Hollandia. Sydney. Dr. L. LINDSAY. 1862." Auf der Kap­sel: „Herb. W. NYLANDER. 34698. Parmelia subconspersa NYL." Zwei kleine Stiickchen auf Holz. Medulla alba, C —, KC + violascens (verschwindend), K + citrina. Habitus ut in Permalia conspersa var. latiore SCHAER. (GYEL. in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 153). Isidia, soredia desunt. Thallus subtus niger. III. Der Typus liegt im herb. NYL., no. 34702 b. Der Original­wortlaut der Etikette lautet: „Parmelia conspersa ACH. Ins. Bor­bonia." Medulla alba, C —, KC + violascens (verschwindend). K + citrina. Habitus ut in Parmelia conspersa var. latiore SCHAER GYEL. 1. c). Isidia sorediaque desunt. Thallus subtus niger. Von den drei Exemplaren kann der I. weggelassen werden, da es so klein und unvollkommen ist, d&R man mit dessen Hilfe die Art unmbglich rekonstruiren kann. Die Exemplare II und III sind ganz gleich. Das Exemplar II (no. 34698) werde ich als Typus der Parmelia subconspersa NYL. auffassen. Dieses Exemplar ist mit Parmelia portugalica GYEL. (in FEDDE, Repert. XXIX. 1931. p. 282) identisch. Die Angabe NYLANDER'S, dafl die Kalireaktion des Markes negativ vare, fand ich fiir nicht richtig. 100. Parmelia subflabellata STEINER in Bull. Herb. Boiss. ser. 2. vol. VII. 1907. p. 639. — Ein Typus liegt im herb. mus. Wien, no.

Next

/
Thumbnails
Contents