Horváth Géza (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 24. (Budapest 1926)

Jávorka, S.: Kitaibel herbáriuma. I.

Asperugo procumbens In ruderatis, in aggeri­bus, ad sepes (VIII. No 73) ; — [procumbens L. + Lithospermum ?] (XLI. No 186); — procumbens (XLVI No 20) ; — procumbens — Baumgarten (LIX. No 136). — Asperula VII. [Aparine 1. rivális] — arvensis In arvis Budae versus Kovács, in Cttu Scepusiensi (No 78) [+ Sherardia arvensis L.] —­/ [capitata Kit. apud Schult. I. Osterr. Fl. I. p. 312. 1. hexaphylla]. — pro crassifolia missa, quae tamen non est (No 76). — [cynanchica L. ß. subscabra Borb.] ad Pancsovam (No 92) ; —- cynan­chica (No 93 ; XLV. No 93); — cynanchica [+ p. p. ß. suhscabra ; — an A. montana W. et K. ?] sed caules tantum basi scabri; nec palmares sed saepius plus quam pédales ; folia inferiora etiam sena, ima octona, marginibus laevia (quo a tinctoria differt). Corolla subvillosa aut tomentosa. E Syrmio a Buday missa : Crescit et aliis in locis, fere per totum regnum (No 94) ; —• [cynanchica L.] Cum Arenaria rostrata e Cottu Zoliensi. (No 95) ; — [cynanchica] a D. Kittel e Cottu Castriferrei (XLV. No 70) ; — cynanchica a Festetits (XLV. No 92). — dichotoma ? nova ? tomento et ra­mificat. dichotomo - divaricata a cynanchica diversa ; siccos colles rarius. A Wolny (LV. No 75) [cynanchica ß. hirsuta Heuff. = pyrotica Adam] pro erecta missa (No 90). — galioides M. B. Galium glaucum L. ? Excl. Syn. Jacq. e Podol. — v. Besser (LVII. No 36). — [glauca (L.) Bess. f. hirsuta Wallr.] Von den Tokay Gebürg (No 123a); — [glauca] (XLV. No 185 ; LXIII. No 138) ; — [1. még galioides, Galium glaucum] — ! hexaphylla — A. 6 — In rupibus ad thermas Herculis. Est nova species, capitata dicenda. Willd. Schultes pro hexaphylla iterum déclarât. (No 79) [capitata Kit.] ; — hexaphylla ? — 157 — adtulit C. Waldstein e Vogyorád. Ist von der A. hexaphylla verschieden u. scheint eine neue Art zu seyn. Willdenow (No 80) [Galium aus­triacum Jacq.]; — hexaphylla — ex Tendae montibus — a Balbis (XLV. No 59). — hirta (XLV. No 17); — hirta Pyre­nees — Dc. (XLV. No 75). — / / an longiflora ? [! W. et K. Icon. II. p. 162, tab. 150] PI. rarior. Hung. Ex alpibus calcareis carin­thiacis (No 96) ; — longiflora In Jadrina Polyana et alpibus Velebit (No 96a); — longiflora (XLIII. No 12) ; — longiflora [!] Sieber. A Schräder missa cum interro­gatione, an sit longiflora nostra? de quo se dubitare scribit ; cum caulis superne di-trichotomus sit; cum flores tantum terminales et minores sint ; folia autem longiora, quam in nostra. Habitat in Ca­rinthia (XLV. No 84). —

Next

/
Thumbnails
Contents