Horváth Géza (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 7. (Budapest 1909)
Griffini, A.: Studi sopra alcuni Grillacridi del Museo Nazionale di Budapest
310 d; achille griffini ticse parum post sulcum anticum indistinct» ; subito post bas, depressions duce maculaeformes, perparum impressae sed circumscriptse adsunt ; sulculi duo obliqui adsunt ad latéra sulculi longitudinális ; gibbulse 2 bene expressae in lateribus externis subito ante metazonam conspiciuntur. Lobi laterales longiores quam altiores. posterius altiores, margine infero levissime sinuato, angulo postico rotundato-subtruncato, margine postico subobliquo, sinu humerali minime expresso ; sulcus U-formis et sulcus posticus bene impressi, intervalla gibbulosa. Elytra modice longa et modice lata, apice subrotundata, apicem abdominis (quamvis extensi) et femorum posticorum attingentia et sensim superantia, fere incolora, pallido-testaceo leviter tincta, parum hyalina, venis venulisque fuscis (vel quibusdam piceo-fuscis et quibusdam fusco-ferrugineis) omnibus robustiusculis. optime expressis ; ideoque elytra fusco reticulata.' Alse unicolores, subhyalime sed sensim infumatae, parte antica elytris subsimili, campo postico venis venulisque subtilibus fusco-ferrugineis. Pedes sat longi ; antici modice robusti ; color pedum ferrugineotestaceus, femoribus apice breviter atris, tibiis subtotis atro-piceis. apicem versus et subtus (praecipue 4 anticis) minus coloratis, in ferrugineum vergentibus, tarsis ferrugineis. Tibiae 4 anticse solito modo spinosae, spinis ferrugineis modice longis. Femora postica basi crassa. apicem versus regulariter attenuata, parte attenuata parum longa, subtus in utroque margine spinis 7 (raro 8) totis atris armata. Tibiae posticse robustiusculae, superne sat longe post basim planatae, utrinque spinis concoloribus picescentibus 6 armatae, apice et basi obscurioribus. Abdomen ferrugineum. Ovipositor concolor,. angustiusculus, parum longus, levissime incurvus, subrectus, apice attenuato subacuminato, haud robustus. Lamina subgenitalis ç subrotundata (semiorbicularis), apice levissime sinuata, basi infuscata, ibique carinula media longitudinali et duabus prominentiis subtriangularibus depressis ad latera caiinulae appositis, forsan cum carinula lobum basalem efficientibus sed cum parte infera basali laminae totis contiguis, praedita. Segmentum ventrale ultimum tumescens. Ricorda per qualcbe carattere la Gr. venosa W ALK ., pure di Borneo, la quale pero è più robusta, ha le zampe tutte pallide, e le venule delle ali più grosse, oscure, strettamente marginate di color ferrugineo. 1 Fere ut in Gr. venosam W ALKER , cuius typum vidi ; minus crasse tarnen et parum minus crebre.
