Horváth Géza (szerk.): A Magyar Természettudományi Múzeum évkönyve 7. (Budapest 1909)

Horváth, G.: Hémipteres recueillis par M. Th. Becker aux iles Canaries

-296 ds g. horváth clavi fuscis, areolis apicalibus (areola media excepta) griseo-hyalinis ; dorso abdominis nigricante. Long. corp. 2, cum elytris 2 3 4 mill. cf . Yalvula genitali nulla ; laminis genitalibus a basi subparal­lelis, deinde sinuato-angustatis et apice fortiter recurvatis. Espèce voisine de VE. Hyperici H.-SCH. dont elle diffère par la taille plus forte, le pronotum paré d'une bande médiane jaune, l'écusson entièrement jaune, les dessins des élytres et par la structure de l'appa­reil génital du mâle. *83. Balclutha pellucens n. sp. — Elongata. virescenti-ilava, subnitida ; vertice pronoto 2 3 breviore, lunato, medio quam ad latéra haud longiore, latitudine sua inter oculos fere 2 s breviore, parum convexo ; fronte latitudine sua inter antennas duplo longiore, deorsum angustata, lateribus levissime arcuatis, utrinque striolis nonnullis transversis obso­letis obscuris notata ; clypeo fere duplo longiore quam latiore ; pronoto longitudine sua 4 5 latiore, margine postico leviter sinuato ; elytris pel­lucidis, apice leviter infuscatis: alis byalinis, fusco-venosis : segmentis dorsalibus abdominis basi nigris. Long. corp. 2 1 4, cum elytris 3 1 » mill. cf . Valvula genitali segmento ultimo ventrali saltem dimidio bre­viore, obtuse triangulari ; laminis genitalibus valvula hac duplo lon­gioribus, elongato-triangularibus, extus pallide setosis. Gran Canaria. Diffère de B. punctata THUNE , par le corps entièrement pâle en dessus et en dessous, le vertex notablement plus long, les élytres transpa­rents, la structure de l'appareil génital, etc. 84. Balclutha pallidula MATSUM. — Ténériffe : Guimar. — Espèce décrite en 1908 de l'Espagne (Malaga), de Sicile (Palermo) et- du nord de l'Afrique (Maroc, Algérie, Tunisie). 85. Macrosteles fasciifrons STAL. — Gran Canaria. *86. Thamnotettix haematoceps M. R. var. futilis m. — Pallide griseo-flavescens, supra fere impictus ; vertice et fronte obsoletissime fusco-pictis ; elytris flavo-venosis, maculis fuscis omnino destutis, venulis transversis areolam anteapicalem externam terminantibus extus puncto minuto nigro-fusco notatis, vena areolam apicalem primam intus ter­minante fusca, apice puncto nigro-fusco signata. 5 . — La Palma. 87. Athysanus Heydeni LETH. — Ténériffe : Santa-Cruz. 88. Atliysanus capicola STÂL. — Ténériffe : Santa-Cruz ; Gran Cana­ria. — Cette espèce africaine est répandue dans tout le nord de l'Afrique, mais se trouve aussi en Espagne (Malaga) et en Sicile (Syracuse). 89. Athysanus lineolatus BRULL. var. maculosus REY. — Téné­riffe : Guimar, Santa-Cruz et Laguna ; Gran Canaria. 90. Goniagnathus guttulinervis KIRSCHB. — Ténériffe : Santa-Cruz.

Next

/
Thumbnails
Contents