KOZÁKY ISTVÁN: A HALÁLTÁNCOK TÖRTÉNETE II. / Bibliotheca Humanitatis Historica - A Magyar Nemzeti Múzeum művelődéstörténeti kiadványai 5. (Budapest, 1944)

I. Die „Contemptus-Mundi"-Literatur

- 147 — Vita mundi res mendica, impotens et impudica, cum sis bonis inimica, cur me petis ut arnica ? 75 Nam cum tibi non parebam, iram tuam sentiebam, si quid boni faciebam, te contrariam habebam. 40 Vita mundi res amara, valde brevis et ignara, cum sis tota plena dolo, cur in te vivere volo ? 80 Si volebam jejunare, me dicebas aegrotare, me movebas manducare, nisi vellem pejorare. Vita mundi nulla vila, in aerumna semper sita, cum tu semper moriaris, quid in me stare conaris ? Si quid dabam indigenti, resistebas meae menti, dicens : „noli tua dare, ne cogaris mendicare". 45 Vita mundi pestis foeda, animarum saeva praeda, cum sis mihi pondus grave, ne me tangas, precor, cave. 85 Si laudabam paupertatem, hanc dicebas falsitatem : „melius est congregare quam egenis quidqam dare". 50 Desine mihi placere, noli mihi congaudere, desine me conturbare, noli, quaeso, me amare. 90 Si volebam culpas Here, quas me suaseras audere, tu dicebas, quod per Hetus, stultus fierem et caecus. 55 Tua cuncta blandimenta reputo velut tormenta, et idcirco ne sis lenta, me dimitte, fraudulenta. 95 Si studebam revocare, quos cernebam aberrare, non cessabas mussitare : „sufficit temet salvare". 60 Tuum execror amorem, tuum renuo favorem, tuum desero saporem, tuum non amo decorem. 100 Si peccantem arguebam, te dicentem audiebam : „ad odium hos accendis contra te, quos reprehendis". Ego te nunquam amabo et in te nunquam sperabo, semper contra te pugnabo, ad te nunquam propinquabo. Si conabar obedire, sic temptabas contraire

: „quibus debes major esse, subjici non est necesse". 65 Per te ipsam certe juro, dona tua nihil euro, quia potes nil donare nisi poenas et plorare. 5 Si morabar in legendo, stimulabas me dicendo : „vade magis operari, unde possis sustentari". 70 Ergo vita taediosa, amor mundi res probrosa, cur sectaris fugientem, cur non spernis te spernentem ? 10 Si volebam laborare, tu movebas me pausare, ne corpus debilitarem, si laboribus instarem. 75 Vita mundi carnis amor, contra quam est meus clamor, quare non verecundaris, cur invitum amplexaris ? 15 Si nolebam Iitigare, sic temptabas animare : „omnibus despectus eris, si tu cuncta patieris". 80 Erubesce jam et cede, a me citus recede, et ni cedas cum amore, te repellam cum dolore. 20 Si dormire vellem oarum, tu vocabas me ignarum, quoniam cito lippirem, abundanter ni dormirem. Pellam te de corde meo adjuvante Christo deo, nec permittam te redire, se deberes interire. Si volebam parcus esse, dicebas : „non est necesse, quia si dispensas parum, multi dicent te avarum". 85 Ne mireris, pestis dira, si te persequar cum ira, quia mihi tu fecisti, quidquid mali potuisti. 25 Si volebam esse largus, tu dicebas : „esto parcus, quia cito dilabuntur, quae paulatim acquiruntur. 90 Visum mentis obscurasti, manus quoque religasti, me temptabas suffocare et optabas devorare. 30 Ergo vita res inepta. solis fatuis accepta, cum sis tota plena sorde, te reluto toto corde. 95 Si volebam respirare, tu nolebas locum dare, me pudet culpas narrare, quas monebas perpetrare. 35 Toto corde te reluto, nec sententiam commuto, mortem volo plus subire, tibi vita quam servire. 200