KOZÁKY ISTVÁN: A HALÁLTÁNCOK TÖRTÉNETE II. / Bibliotheca Humanitatis Historica - A Magyar Nemzeti Múzeum művelődéstörténeti kiadványai 5. (Budapest, 1944)

I. Die „Contemptus-Mundi"-Literatur

— 110 — Vi. Jahrhundert in Irland von einem Iren gedichtet wor­den und wird fälschlich dem hl. Columban zugeschrieben. Es ist eigentlich die Zerlegung des Lebensradbegriffes Die Nichtigkeit der Schönheit, der Jugend, der irdischen Lüste wird in der Form einer Standesaufzählung dargestellt. Zum Schluss folgt ein Blick in das ewige Legen der Seligen. 1 Es folge hier das Gedicht : 1. Mundus isle transibit, cotidie decrescit ; Nemo vivens manebit, nullus vivus remansit. 2. Totum humánum genus ortu utitur pari Et de simili vita fine cadit aequali. 3. Differentibus vitam mors incerta subripit, Omnes superbos vagos maeror mortis corripit. 4. Quod pro Christo largiri nolunt omnes avari, Importune amittunt, _ post se coliigunt alii 5. Parvum ipsi viventes Deo dare vix audent, Morti cuncta relinquunt, nihil de ipsis habent. 6. Cotidie decrescit vita praesens, quam amant, Indeficiens manebit sibi poena, quam parent, 7. Lubricum, quod labitur, conantur coliigere Et hoc, quod se seducit minus, timent credere. 8. Dilexerunt tenebras taetras magis, quam lucem, Imitari contemnunt vitae Dominum, ducem. 9. Velut in somniis regnant, una hora laetantur, Sed aeterna tormenta adhuc illis parantur. 10. Caeci nequaquam vident, quod post obitum restat, Peccatoribus impiis quod impietas praestat. 11. Cogitare convenit te haec cuncta, amice, Absit tibi amare huius formulám vitae. 12. Omnis est caro foenum flagrans, licet florida, Sicque quasi flos foeni omnis eius gloria. 13. Orto sole arescit foenum et flos deperit; 1 Das Gedicht, mit dem Umfang von 30 Strophen, steht in der Hschr. Collect, ms. Sangallense saec. 9/10. Cod. Civitat. Turicen. C. 78. A. — Veröffentlicht von Mel­chior Haiminsfeldius Goldastus, Paraeneticorum Veterum Pars. I. Insulae. 1604. B. — Goldast benützte zwei Hand­schriften, darunter eine aus St. Gallen, welche sich fetzt in Zürich befindet Cod. 78 und mit der Quelle A iden­tisch ist. Sic est omnis iuventus. virtus cum defecerit. 14 Pulchritudo hominum senescens delabitur, Omnis decor prislinus cum dolore raditur. 15. Vultus Christi, radius prae cunctis amabilis, Magis diligendus est, quam flos carnis fragilis. 16. Ca veto, filiole, feminarum species, Per quas mox ingreditur non parva pernicies. 17. Plerique perpessi sunt poenarum incendia Voluntatis lubricae nolentes dispendia. 18. Poculum impiissimae noli unquam bibere, Unde multos plerumque Vides laetos ridere ; 19. Nam, quoscumque videris ridere inaniter, Scito, in novissimis quod flebunt amariter. 20. Conspice, carissime, sic esse libidinem Ut morsum mortiferum, quod vincit dulcedinem. 21. Noli pronus pergere per viam mortalium. Qua multis evenisse conspicis naufragium. 22. Perge inter laqueos cum suspensis pedibus Per quos captos ceteros incautos comperimus. 23. De lerrenis eleva tui cordis oculos, Ama amantissimos angelorum populos. 24. Beata familia. quae in altis habitat, Ubi senex non gemit neque infans vagitat ; 25. Ubi laudes Domini, nulla vox retinetur, Ubi non esuritur. ubi nunquam sililur ; 26. Ubi eibo superno plebs caelestis pascitur ; Ubi nemo moritur, quia nemo nascitur ; 27. Ubi aula regia dulei cantu plena est, In qua male resonans nulla vox audita est ; 28. Ubi vila viridis veraque futura est, Quam nec mors nec maeroris metus consumpturus est. 29. Laeti leto transaclo laetum regem videbunt,

Next

/
Thumbnails
Contents