Képviselőházi irományok, 1869. XVI. kötet • 1441-1460. sz.

Irományszámok - 1869-1441. Jelentése a vallás- és közoktatásügyi ministerium felügyelete és kezelése alatt lévő különféle alapok és alapitványok jogi természetének megvizsgálására kiküldött 12 tagu bizottságnak

1441. SZÁM. 93 ligioso, aut religiosae peeulialiter possidendae; supe; quitus individuale conficietur inventarium, iuxta quod dum e domo excesserint, res easdem secum accipere admittitur. Ad haec cuivis ad intellectum, et dilucide declarandum, aut re ita ferente pro inaturiori discerniculo, scripfo ineundura érit. a) Quod ii utriusque sexus qui professionem nondum elicuerunt, accepta semel pro seinper summa 150 fl. intia 4 septimanas claustro excedere debeaut, penes quam tamen id, quod ipsis proprium est, aut quod in claustrum secum attulerunt, rursum secum accipere possunt, et ius hoc illis reservatum manet. b) Presbyteris, aut in eminentiori diguitate constitutis religiosis, prout et monialibus liberum relinquantur, e ditionibus Nris caesareo regiis in peregrina claustra sui ordinis sese conferre et eorsum eruigrare, quo in casu literis salvi passus, item viatico, quod longinquitati loci admensurabitur, ab aerario penclendo providebuntur, quin tamen tales ulteriorem pensionein obtineant. c) Qui demum ex hisce ordinibus utriusque sexus in alium religiosum ordinem transire cuperent, ad secundaudam horum iutentionem mox ac sese eatenus insinuaverint, annum subhidium in 150 fl. sí verő fratres Misericordiae aut Piaristáé facti fuerint, uni cuique 300 fl. Mulieribas autem, si institutum Elisabethinarum amplectantur 200 fl. ex camerali dependentur. d) Aequale secundamen obtenturi sünt ii, qui clerum saecularem nihilominus sufficientibus ad obtinendam saecularisationem nisi fundamentis ingressi fuerint, lii penes titulum mensae nomine Nostro praebendum tamdiu annua 300 fl. pensione ab aerario suppeditanda perfruentur, donec obtento quopiam simplici beneficio ulíeriorem provisionem acceperint, ad curata enim beneficia praeteritis iis, qui exactuali cleio saeculari sünt, non aliter, quam si distinct's omnino qualitatibus praediti essent, applicari volumus. Quoad obtinendam autem votoriim ordinis dispensationem ad praescripiam viam nempe ordinar um dioecesanum inviandi sünt, atque hoc ipsum in res] ectiva correlatione etiam de monialibus intelligendum venit. ej Iis reügiosis viris, qui iuxta ordinis sui regulás Deo in silentio ae ab omni mundano strepitu remoti porro etiam servire cupiunt, liberum equidem manet deinceps etiam iuxta has sine ponendo ipsis ullo obstaculo vivere, debent tamen sibi pro futura sui mansione clau4rum aliquod alterius ordinis deligere, cui claustro emensum pro annua intertentione subsidium rite semper dependetur; in- suppressis virorum religiosorum claustris nemini est integrum remanere, nisi quis ita provectae aetatis, aut adeo debilitate valetudinis sit, ut ad aliud quodpiam claustrum, aut a suis consanguineis, vei natis eapropter haud reciperetur, casum in eum, quod talismodi religiosus sine valetudinis suae detrimento aliorsum trausportari possit, omues hi seues et infirmi in idem claustrum, ubi e peusionibus suis vivcnt, transIjonendierunt,' si autem aliquis adeo sit senio, vei infirmitatibus confectus, ut sine discrimine loco moveri nequeat, poteritis in illó, ubi est, claustro permauere; super quibus tamen cunctis relate ad módúm, localesque circumstautias fid. Vrae Nobis demissam suo tempore [íraestabunt relationem et opiniouem. Quoad Moniales autem: eae professae, quae in alterius ordinis claustrum haud transennt poterunt equidem in quopiam ipsis assignando claustro una permanere, de quo tamen, quot videlicet huiusmódi personae praevio modo ultro quoque in communitate victurae sint, quod ve iisdem claustrum specifice assignandum foret? aeque in antecessum debita informatio atque opinio nbis pro elargienda eatenus benigna nsolutione submittenda érit; his porro fid. Vrae habita cum ordinario cointelligentia certam vivendi rationem quoad sacra non minus, aC proff*na praescripturae sünt; item superior religiosus per dioecesanum erga ratihabitionem Fid. Vras, nominandus, atqua id ipsum quoad religiosos etiam viros, qui senectutis, aut morborum causa una vivere permittuntur, observandum érit; nominandi taliter superiores, quibus memorati utriusque sexus religiosi debitam parítionem exhibebunt, moribus ipsorum invi-