Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 21. 1692-1699 (Budapest, 1898)

35. fejezet: 1692-1699 - Törvények és okiratok

Külczim: Excellentissimo. illustrissimis comitibus ac dominis dominis Greorgio Bánffi de Losoncz Tranniae et Partium Regni Hungae eidem annexarum gubernatori. Nicolao de Bethlen cancellario et Stephano Apor de Alsó-Torja thesaurario etc. dominis nobis colendissimis. Viennae. Rájegyezve: Acceptae ult. Április Viennae. Dat. 16. Apr. Albae ex diéta. (Eredeti a három nemzet pecsétivei volt lezárva. Eredetije a gróf Teleki család hosszúfalusi levéltárában.) b) 1698. ápr. 16. A rendek felterjesztése a császárhoz, az adó ügyében. Augustissime Romanorum imperátor, nec non Hungáriáé Bohemiaeque rex. archidux Austriae domine, domine naturaliter clementissime! Vestra Maiestas Sacratissima pluribus jam annis praeterlapsis quam clementissime dubio procul experta est. quanta promptitudine ac tidelitate misera patria nostra, non minus militum per hvberna intertentione, quam domorum annonariarum pro aestivo regiminum victu granis necessariis repletione augusto Maiestatis Vestrae servitio suam obligationem contestata sit; quam tantum abest ut ullo tempore intendat ostendere remissiorem, ut potius synceram suam erga Maiestatem Vestram sacratissimam tidem vitae ac sangvinis dispendio nunquam dubitet obsignare. In connata etiam Maiestatis Vestrae sacratissimae dementia semper hactenus erga tideles subditos eam venerati suinus benignissimam intentionem. qua viventi subdito suum voluit militem convivere, atque adeo utriusque conservationem desiderata harmónia simul asserere: nulli omnino dubitare possumus, eadem et nunc Maiestatem Vestram sacratissimam erga nos benignitate ferri, nec admissuram ut qui augustae domui Austriacae omnia excogitabilia certatim contendimus praestare servitia, sublatis victus mediis, una vice fame ac inoedia tumulemur. Nec inde ambigimus magnates nostros statum Patriae nostrae Maiestati Vestrae sacratissimae humillimo cum respectu exposuisse, quem tarnen cum nec nos ipsi ante praesentem nostram congregationem tani extreme miserum cognoverimus, nisi universales deputatorum omnium planctus panis defectum et caristiam uno ore exposuissent, jamque passim (lira fame homines emaciatos peremptosque retulissent, persvasi fere sumiis, tanto minus