Szilágyi Sándor szerk.: Erdélyi Országgyűlési Emlékek 17. 1679-1682 (Budapest, 1894)

31. fejezet: 1679-1683 - Törvények és okiratok

XXX. 1680. a ii g. 8. Bethilne értesíti Apafit, hogy vissza fog térni Francziaországba. Celsme princeps, dne due mihi colendissime. Cum ante nimm annum a christianissimo rege duo meo clemmo liberam reducendi in Galliam facultatem obtinuissem, Yrae Cels. per dnum Reverend signiiicare curaveram. nunc cum ex iteratis meis instantiis concessa mihi sit eadem libertás, nolui praetermittere, cum propius ad suam christianissimam Mteni debeam accedere. quin mea in eins aula et continua servitia Yrae celsni offer rem, fateor me propter mea particularia interesse meam dimissionem ursisse, sed nihilominus spero me potentius pro negotii* publicis agere posse, quando in praesentia ipsemet adero, quod ad satisfactionem Yrae Celsni. et emolumentum to tius gentis Hungaricae deus faxit succedere cordicitus exoptans, remaneo debita cum observantia Celsnis Yrae Jaworoviae octava Augusta, 1680 obsequentissimus servus marchio de Bethune, legátus extraordinarius Galliae. (Eredeti gr. Kemény .1. Erd. Tört. Ered. Lev. XXIV. kötet.) XXXI. 1680. aug. 19. Apafi a franczia királynak: Absolont küldi hozzá követségbe. Serenissime ac Christianissime rex, dne dne benignissime. Laborante in extremis et jam jam ad praecipitium tendente rerum hungaricarum statu, inevitabilis necessitas et ingentes consequentiae me impulerunt, ut ablegatum meam grosum Danielem Absolon ex praecipuis aulae meae familiaribus, ad Chrismam Mtem Vram summa cum celeritate emitterem. qui extrem itates, in qui bus servata a tot annis negotia periculose versantur, Chrismae Mti \'rae coram exponeret, solatium et remedia mihi, rebusque allaturus.