Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 5. 1564—1572 (Bp., 1877)

V. A POZSONYI ORSZÁGGYŰLÉS 1572. SZEPTEMBER- ÉS OKTÓBERBEN.

1572. SZEPTEMBER OKTÓBER 1 3. 469 omniaque et singula in eis contenta, ratos, gratos, et accepta habentes, nostrumque Regium consensum illis praebentes, authoritate nostra Regia, clementer acceptare, approbare, ac confirmare, et tam nos ipsi obseruare, quam per alios ubique per Regnum nostrum Ungariae firmiter obseruari facere dignaremur. Quorum quidem Articulorum tenor talis est. Articuli Dominorum- Praelatorum, Baronum,, Nobilium, aliorumque Statuum et Ordinum Regni Ungariae, et partium ei subiectarum, in eorum generali conuentu, pro festő Natiuitatis Beatissimae Virginis Mariae, ad Coronationem Serenissimi Regis Rudolphi, Posonium indicto, unanimiter decreti et conclusi. Anno Domini 1572. Verbis exprimere nequeunt Domini Praelati, Barones, Nobiles, caeterique Status et Ordines Regni Ungariae, summám ipsorum laetitiam, quam ex felici et prospero Sacratissimae Caesareae et Regiae Maiestatis, domini sui clementissimi, in medium ipsorum aduentu, conceperunt. Qui ipsis eo gratior, et optabilior accidit, quod Serenissimum quoque Principem Rudolpbum Arcbiducem Austriae etc. filium Maiestatis suae Caesareae natu maiorem, quem ipsi nouissimis Comitiis, unanimi omnium Ordinum consensu in Regem Ungariae postulauerunt, sanum et incolumem, una aduenisse conspiciunt. Quibus et pro vetera sua erga ipsorum Reges propensione et fide, eo cum equitatu, quo ampliori et instructiori, in boc afflictissimo rerum statu potuerunt, certatim et alacriter occurrerunt, et quum Serenissimus ipse Princeps Rudolpbus, secundum vetustas Ungariae leges et instituta, Sacram Regni coronam, vigesima quinta die, nunc preteriti Mensis Septembris (quod felix, faustumque sit) susceperit, omnisque ea celebritas, iuuante Deo, congruis módis ex animi sententia, peracta sit; Status et Ordines Regni, opere pretium se facturos existircant, si in hoc suscepti Regiminis faelici initio, tam Maiestati suae Caesareae, quam nouo ipsorum Regi, pro conseruandis et defendendis antiquis Regni libertatibus et legibus, ac maiorum suorum institutis, ad quae obseruanda utraque ipsorum Maiestas solenniter sese obstrinxit, humiliter supplicauerint. Quae quidem vetustissimae libertates, quibus módis et per quos praecipue laedi soleant, et quibus rationibus, id auerti possit,