Fraknói Vilmos (szerk.): Monumenta Hungariae Historica 3. Monumenta Comitialia regni Hungariae 2. 1537—1545 (Bp., 1875)
VII. HORVÁT- ÉS TÓTORSZÁGI GYŰLÉSEK.1537-1540.
22 6 HORVÁT- ÉS TÓTORSZÁGFI GYŰLÉSEK. 1537 — 1540. missuros f'uisse, quin majorem etiam manum illuc destinassemus, sicuti per hoc tempus in eam curam summo studio et diligentia incubuissemus, vt vrgenti graviori necessitate, in omnem vtique eventum, dictum exercitum nostrum majori supplemento augeremus, validioremque ad quosvis casus redderemus. Et quamvis capitaneis nostris, bellique ducihus, vel jnprimis jnjunxissemus, vt maturo consilio, beneque discussa deliberatione, omnia agerent, providerentque, que ad protectionem fidelium istorum regnicolarum nostrorum spectarent, seque fortune dicrimini obijcere omnino evitarent, nihilque tale temere aggrederentur, in quo dubitandum esset, vtrum feliciter, an secus succederet, tarnen, quo malo fato et infausto casu evenerit, vt expeditio illa nostra longe alium progressum et exiturn habuerit, quam sperari potuerit, ex eo, quod dicti capitanei nostri, mandatorum nostrorum jmmemores, jnconsulte, jmo prepostero ordine, relictis post se commeatibus, vltra hostes exercitum duxerint, seque ex potiori loco in apertum quasi periculum recijcientes, ab hostibus circumcludi passi fuerint, victualique adimi: jd ipsis, vt qui majori ex parte interfuerint, abunde cognitum esse ; quantam autem molestiam, animique dolorem, ex eiusmodi jntempestivo progressu, inordinataque tandem retrocessione merito ceperimus, omnes quidem status ordinesque illos per sese facile perpendere posse, quibus de indigno casu illo ex animo compateremur; quem quidem non tam graviter permolesteque ferendum duceremus, si non potius ex jnordinatione quadam, quam vlla Providentia accidisset, omnibus cum optime, liquidoque constare posset, nos paterno nostro auxilio, pro defensione eliberationeque eorum, minimé defuisse, jd quod coram deo, hominibusque vere testari possimus; qua re sola recreari, consolarique videamui*, et cum extra omnem culpam simus, casum illum aliquanto leviori anhno feramus; quoniam vero jnfortunium hoc, vt premissum est, ex precipiti et jncomposita retrocessione, preter omnem spem, expectationemque successerit, non posse inopinatum et tristem eventum illum aliter emendari, neglectaque resarciri, quam si ea rursus et incunctanter in manus sumantur, que ad restaurationem istiusmodi casus, et oportuniorem tuitionem regni istius nostri facere queant, et ad recuperanda damna
