Franciscus Dőry: Decreta Regni Hungariae : Gesetze und Verordnungen Ungarns 1301–1457 (Magyar Országos Levéltár kiadványai, II. Forráskiadványok 11. Budapest, 1976)

Decreta

iam dictarum contra premissum nostrum decretum in aliquo ultra modum iam limitatum facere vel procedere attemptarent, extunc iidem comes parochialis ac iudices nobilium cum nobilibus illius comitatus, in quo hoc agitur, admittere non debeant et consentire.

1 Et ut premissum nostrum decretum vim perpetue firmitatis roburque perhempnale ac debitum effectum semper futuris temporibus optineat, volumus omnino et eisdem vestris fi delit atibus firmiter

8 precipiendo mandamus

8

, quatenus premissum generale nostrum decretum dum ad possessiones, necnon dilectorum

b magnifíci viri Petri de Peren alias comitis Siculorum et Georgii filii Petri de Dab in

b quibuscunque comitatibus habitas et existentia dictum lucrum camere nostre, necnon decimas prenotatas dicaturi accesseritis et profecti fueritis, firmiter et in solidum inconcusseque ac inviolabiliter quoad omnes suas clausulas, continentias [et] articulos observantes populos et jobagiones ipsorum in quibuscunque possessionibus eorum commorantes, tam ratione dicti lucri camare nostre, quam etiam decimarum predictarum iuxta modum s[uper]ius in decreto limitatum et non ultra dicare presumatis. Aliud contra formám ipsius generalis nostri decreti nullatenus

c facere presumatis. Presentes

d etiam sigillo nostro s[ecret]o consignatas post lecturam reddi edicimus presentanti. Datum Cassouie, in dominica Ramispalmarum anno domini MCCCC

mo undecimo.

d • Cond. a "

a Codices firmissimo nostro regio sub edicto districte precepimus et mandamus b-b Codices bona et iura possessionaria fidelium nostrorum magnifici Petri Groff, necnon alterius Petri, Ladislai et Cosme filiorum eiusdem de Zenthgyurgh in dicto vel in aliis c Codices add. gratieque nostre sub obtentu d

"

d Codices Presentes quoque perlectas semper reddi edicimus presentanti. Datum Posonii, in festo beati Francisci confessoris, anno domini millesimo quadringentesimo undecimo, regnorum nostrorum anno Hungarie vigesimo quarto, Romanorum vero secundo. VI. 1 Die letzten beiden G.A. sind angeführt im G.A, XXIV d.J. 1464.