Scientia et virtus. Un commentaire anonyme de la Consolation de Boece. Introduit et publié par Sándor Durzsa (A MTAK közleményei 5. Budapest, 1978)

80 nabiles, vitiosos videlicet et illos precipue, quibus pro bono reddunt malum. Tales ergo actus respuis, id est non curas cohibere merit

o [id est] iusto modo, cum tarnen sis rector, ad cuius regimen pertinet cohiber

e [I m 5,27] id est restringere actus hominum ad 5 meritum modum, ut secundum meritum bona vel mala "t homines sub tua potestate; ut sicut pro bono opere debes eis reddere premium, ita pro malo debes eis reddere penam. Nam cur tanta

s [ I m 5, 28] et cetera. Enumerat infirmus iste multos rerum eventus, quos putat currere sine ordine et quasi fortuitu. Ait ergo: Nam fortun

a, 10 id est rerum temporalium a Deo nec provisa nec ordinata processio, cur versât

, id est inordinate et irrationabiliter producit tantas vices

, id est vicissitudines rerum, videlicet ut boni habeant mala et mali habeant bona. Omnia miserans respice terras [I m 5,42] et cetera. Hue usque numeravit inordinatos hominum 15 actus, qui quidem quantum ad homines inordinati sunt, quantum ad Deum vero optime ordinati. Habet enim rationes occultas in celis, quare dat bona bonis et mala malis et bona malis et mala bonis. Nunc vero rogat eum, quern a principio appellavit conditorem stelliferi orbis, ut ea miseratione, qua celestia regit, regat etiam ter20 rena, ea videlicet pace stabiliat homines, qua stabilivit angelos. [ H] ec ubi continuato dolore delatrav

i et cetera. [I p 5,1] In precedenti metro quoddam adhuc doloris sui vulnus aperuit. Namque auctor iste, qui in suis tribulationibus infirmis se conformât aperiens non, quod ipse det ei, negligentiam putat, sed quod insipi25 entes in tribulationibus suis putare // sentit, qui utique existimant rerum eventus, qui circa homines fiunt, non ex ordinatissima Dei sapientia procedere, sed ex insipientissima hominum ordinatione manare; nunc vero fatetur se irrationabiliter locutum esse, per quod etiam dat locum consolatori medieandi. Ait ergo: Hec ubi de- 30 latrav

i, id est irrationabiliter locutus sum dolor

e utique continuat

o de communibus dampnis ad deplangendam Dei circa homines negligentiam, ili

a, inquit, vult

u quidem non exasperata ex blasphemia mea, sed placid

o ex compassione sua et hoc quidem id inculcans ait: Nichilque meis questibu

s inordinatis mot

a. Cum te .inqui

t, miserum 35 lacrimantemque vidissem, ilico miserum exulemque cognovi

. [I p 5, 2] 5 1" "recipiant" vel simile addendum puto 5 homines] Tioies 13 Omnia miserans] Consolatio: "O iam miseras..." 23 qui in] quin 25 // 21B 26 ordinatissima] ordidatissima 32 ilia] ille «