Toldy Ferenc (szerk.): Analecta monumentorum Hungariae historicorum literariorum maximum inedita.
IV. Ioannis de Utino brevis narratio de regibus Hungariae
8G IOANMS DK VTINO NAKlíATlO. ercitu contra Turoos est interfectus. Etpostca Johannes de Huniad in Gubernátoréin clectus est, et pluribus annis regnum decenter ac niagnifice gubernavit. Hűs temporibus Fridericus llomanorum Rex una cum Rege Ladislao ae Alberto Duce Austriae fratre suo pro corona imperiali suscipienda Honiam perexit, et in reditu in Novam Civitatem Australes coinmuniter ab Imperatore praedietuin Regem Ladislaum exercitualitcr venientes postulaverunt, quem dictus Imperátor eis tradidit. O utinam si istani postulationem nunquam excogitasscnt! Postea Gubernátor Hungáriáé Ladislao regnum resignavit, qui Rex varios consiliarios liabuit propria commoda quaerentes, Regem ad Bohemiam pro coronatione portantes, et hinc inde ducentes, tandem ad Hungáriám cum cruce signatis usque in Anderalbam deduoentcs, sed nil utile proficientes, et iterum ad Pragam reducentes, ubi subita peste infectus, vitám temporalem feliciter terminavit, anno vitae suae et coronationis 18. Et sepultus apud proavum suuni Carolum Imperatorem in castro Pragcnsi, anno domini 1457, in dio Saucti Clemcntis. Huius etiam tempore mortuus fuit fráter Johannes de Capistrano, ord. minorum de observantia. Praedicator in diversa regna per Nicolaum V. missus, et per invocationem nominis Jesu Cbristi et sancti Bernhardini multi sanati sunt. Post mortem Ladislai Praelati et Barones cum communitate regni Budao congregati, Micbaelem de Sylagy in Gubernátorom elcgerunt, et Matliiam, Jobannis de Huniad Comitis Bistriciensis quondam Gubernatoris filium, qui detentus Pragae fuit apud Georgium Electum Regem Bobcmiae, in Regem Ungariae elegerunt, inprofesto conversionis Sancti Pauli Anno domini 1458. Parvo elapso tempore praedictus Michael Gubernátor ex instinctu quorundam in captivitaten regiam est receptus, unde salvus exivit. Medio tempore aliqui ex potioribus regni Hungáriáé Dominum Fridericum Imperatorem Ilomanorum in Regem Hungáriáé elegerunt, qui sacram coronam regni Hungáriáé in potestato pluribus annis bábuit, et adhuc tenet.
