Toldy Ferenc (szerk.): Analecta monumentorum Hungariae historicorum literariorum maximum inedita.
V. Anonymi Dubnicensis liber de rebus gestis Ludovici regis Hungariae 1345-1355
94 V. ANONYMI nVBNIClíNSIS Aquila congregati, simul cum stipcndiariis ad /'"'bcllandum doctissimis, de sumtibus domini Kegis Lodovici, inde accipientes, ducem Duracii ac Lodovicum prineipem Tarcntinum, maritum Johannao, cui, movtuorcgc Andrea Jolianna nupserat, ac alios domini Regis adversaries validedcbellabant, nec non civitates ct fortalitia eorum. (Exercitus) domini Regis Lodovici de die in diem se ipso robustior, contra adversaries magis ac magis invalescebat, domus autem Duracii ducis et principis Tarentini notahiliter dccrescebat. Post haeccirca festum Omnium Sanctorum praemisit ante se dominuin Nicolaum Palatinum cum maiori multitudine armatorum, ut ceteris in Aquila existentibus in arcem fieret et in pracsidium. Omnibus itaque praehabitis diligenti cura diepositis, cepit dominus Rex Lodovicus de suo recessu de Hungaria et de progressu ad Italiam cogitare. Et quia regnum Hungáriáé talitcr pro se relinqueret, quatenus in eius absentia quaevis hostilitas ipsum regnum invadore non auderct — mains enim hostilitatis et adversitatis perieulunr ipsi Regno Hungáriáé a Tartariis ct Saracenis imminebat — sed dominus Deus etiam cum attemtatione fecit proventum, quia taliter cos flagellavit, ut ipsorum terroréul timere et formidare non oportet. Nam anno domini millesimo treccntesinio quadragcsimo sexto, dominus Deus misit pestilentiam in eos, quae tantum in eos desacviit, quod infra paucos menses, ut dicitur, trecentona milia Tartarorum prostravit ct consumpsit. Sic igitur domino Dco providentc, llex Lodovicus in confinibus regni sui liabcns pacem cum hostibus, securitateni cum amicis ct cognatis ; regimen iégni principaliter posuit in manibus dominae Elizabeth Rcginac, niatris suae, magnae devotionis et prudentiae, cximiac sanctitatis ct clementiac; et sic omnibus sapienter ordinatis ct prudenter dispositis, anno domini millesimo trcccntesimo quadragesimo septimo, in fcsto beati Martini, die dominica, iter agressus est versus Apuliam. Scd usque ad metas regni clam, et quasi in occulto cum paucis pertransivit, ne ipsum fraus et dolus sibi adversantium impediret. Cum autem pervenisset ad Celiciam 4), dominus Celiciae, qui sibi coniunctus fuerat, magnó ') Legenda certe Cillia, urbs et comitatus Stiriac inf.
