É. Apor (ed.): Codex Cumanicus. Ed. by Géza Kuun with a Prolegomena to the Codex Cumanicus by Lajos Ligeti. (Budapest Oriental Reprints, Ser. B 1.)
CODEX CUMANICUS
XXIV pag. 179 editionis suae adverbium asspas, quod nescio quamobrem duobus í scripsit, 1. cum ^ \\ 2. cum óláaj't 3. cum láy-J comparavit et idem adverbium (j-j y, quod pag. 180 cum (j-.j y contulit, paulo post pag. 197 cum confert. Quamquam editio KLAPROTHI sane mendis scateat, tamen uti jam diximus, hoc indubitatum meritum habét, quod quaestionem linguae cumanicae definitive resolvit attentionemque virorum doctorum iterum atque iterum ad codicem originalem convertii. Post editionem glossarii viri docti nationum extranearum cum CORNIDE nostro in eo consenserunt, ut linguam cumanicam turcicae originis esse agnoscant. Celcberrimus HAMMER PURGSTALL jam anno 1834 ita scripsit: «Wenn noch ein Zweifel obwalten könnte, dass die uigurische, kumanische und alttiirkische Mundárt eine und dieselbe Sprache sey, so wiirde dieselbe durch diese Urkunden gehoben» (scilicet per editionem codicis Venetiani). 1 D'AVEZAC de hac re ita scripsit: « L'on possède une preuve irrécusable que la langue cornane n'est autre que le turk, depuis que KLAPROTH a publié, dans ses Memoires relatifs à l'Asie, un Vocabulaire latin-persan-coman rédigé ou copié en 1303, et qui fait partié des manuscrits légués à la bibliothèque de Saint Marc de Venise par le célébre Petrarque. 2 CAROLUS, FRIDERICUS NEUMANN in libro «Die Volker des siidlichen Russlands in ihrer geschichtlichen Entwickelung», quem librum academia inscriptionum et litterarum Parisiensis praemio ornavit, in sequentibus de Cumanorum lingua dicit : «Die Komanen, welche seit undenklichen Zeiten in dem Lande Kaptschak sitzen und nicht selten auch diesen Namen erhalten, sind uns bekannter geworden als die Türkén, an deren Stelle sie als herrschende Horde treten und deren Wohnsitze sie zum Theil einnehmen. Es hat sich selbst ein ziemlich ausführliches Wörterbuch ihrer Sprache erhalten, wodurch die Abstammung dieses Volkes, der Üzen und Petschenegen, welche zusammen, wie ausdrücklich 1 Jahrbiicher der I.iteratur. Wien, 1834. Bd. LXV. Pag. 30. 2 Recueil de Voyages et Memoires publiè par la Societè de Geographie Paris, 1839, Tom. IV. pag. 488.