É. Apor (ed.): Codex Cumanicus. Ed. by Géza Kuun with a Prolegomena to the Codex Cumanicus by Lajos Ligeti. (Budapest Oriental Reprints, Ser. B 1.)
CODEX CUMANICUS
xcii ickü, «potus», jac. isàbin «bibo» etc. Seti nonnunquam et in codicis prima parte (in vocabulario) et in secunda vocalis ì per e denotata reperitur, e. g. jarle « pauper», — kickerip sen «clamavisti», — algide « sanctum», — azihlc «utile». Hindoglu in vocabulario osmanico-gallico vocalem i constanter pere designate, g. yarale «saucius», — yare «dimidium» etc. et annotai «e, sans accent, est une voyelle qui tient le milieu entre e et i, au lieu de V y de Meninski» etc. 1 Haec ipsa vocalis ì in dialecto sorica prope uti e sonat. Scriptores codicis cumanici vocalem i modo per j, modo per y notabant, e. g. kyssiler «viri», «homines». Vocalis i in lingua cumanica haud ita raro cum u permutata reperitur, e. g. tusi «femella» loco öag. osm. t 5A J>>, — konus «argentum» juxta konis occurrit, e contrario in glossa cumanica johsil « pauper» vocalis i loco èag. u scripta est (J^^Jiy). Vocalis u suffixi consequenti gutturali in v emollita etiam in o permutari potest, e. g. satov, — buzov (pag. 139 cod.), quae formae pridem satik, buzik, sonabant (sa tik, satuk, satuv (in 1. kazanica sat'iu), satov). Exemplum permutationis vocalis a cum i jam vidimus, iglading enim éag. aglamak respondet. — Vocalis i bosniaca nonnunquam pariter atque in codice cumanico per e denotatur, e. g. hater, arabice vel , H~> (apud Blau 7ì0u-) etc. Vocalis i etiam in 1. bosniaca interdum in u et 0 permutata est, e. g. takum , osmanice takim «manipulus», — sator, osmanice cadìr , hung, sátor. 2 4. Vocalis 0 in prima codicis parte saepissime ab ö non est distincta ; secunda codicis pars etiam in hoc puncto primae multo praestat, scriptores enim hujus partis vocalem ö ab 0 per tres modos distinguimi: 1. per lineam transversam, quae litteram o ex obliquo scindit 2. per lineolam litterae 0 superscriptam, haec denotatio praecipue in ultimis codicis paginis videri potest 3. per ou, e. g. sountac «os», öagataice söngak. Scriptor vocabularn modorúm praedictorum primum tantum usurpabat, e. g. söuarmen «amo», söuarsem (sic!) «amas », attamen idem scriptoi 1 Dictionnare Turc-Franqais. Viennae, 1838. 2 « Bosnisch-türkische Sprachdenkmaler». Pag. 20.
