É. Apor (ed.): Codex Cumanicus. Ed. by Géza Kuun with a Prolegomena to the Codex Cumanicus by Lajos Ligeti. (Budapest Oriental Reprints, Ser. B 1.)

CODEX CUMANICUS

LXXXV G

REGORAS in hunc modum scripsit oí (Cumani) xaì τψ βαρέϊαν xaì άνυπόστατον έψοδον έχπλαγέντεςτων apre επιδρά ιόντων Ξχυδών (Mongolorum), έγνωσαν δεΐν εαυτούς μετανάστης έχεΐδεν ποιείν. ου γαρ εν ελπίσω όλως χρηστοί ς οόδενί τό άνδίστασδαϊ ην, αλλά πάντα ϋπεπτηχεί xaì πόλ,εις xaì εδνη, xaì δίχην άσταχάων ιός έν άλωνι δερινω συνετρίβοντό τε xaì έψδείροντο. Ζ δ εν άπογνάντες xaì ούτοι τον προς τους Σχυδας πάλεμον, διφδεραις άντ άλλης σχεδίας χ άχαρης πεπληρω ιέναις τον' Ιστρων διίβησαν 'άμα γυναιξί τε xaì τέχνοις. xaì où μιχράν τ iva χρόνον ανά τψν θράχην πλανωμενοι περιηεσαν, άποιχίαν ζητούν τες, άρμόττουσαν έαυτοΐς, χυλιάδες ου με'ους των δεχα, αλλά πρίν αυτούς χαταλδσα.ι την πλάνην, ό βασιλεύς 'Ιωάννης δωρεάις μεγαλ,οπρεπέσι xaì δεξιωσεσιν άλλαις έψέλχεται xaì 'Ι'ωμαϊχοΰς xaì αυτούς εγχαταπλέγει στρατεύμασι χωράς άλλοις άλλας διανειμάμενος εις χατοίχησιν, τοις μεν χατά θραχην xaì Μα.χεδονίαν, τοις δ' έν'Ασία χατά Μαίανδρον xaì Φρυγία.ν.

1 In genealogia nobilis cumanici S

URGIAN expresse dicitur, avum ejus ad imperatorem byzantinum refugisse Cumanorumque nonnulli etiam paulo post expugnationem Constantinopolis (anno 1453) memorantur, de quibus refertur, eos stipendia sua a sexaginta annis insoluta a MUHAMMEDO II requisisse. Jam A

LEXIUS COMNENUS cohortem Uzorum in suo servitio habuisse optime sc.imus, cujus imperatoris filia ANNA, uti jam diximus, Uzorum linguam cum Bissenorum eandem esse asseruit, in qua re earn historiarum scriptor byzantinus GLYCAS et alii confirmant. CEDRENUS (opp. II. pag. 695) cohortis Uzorum quendam ducem T

AME nominai, qui tandem ab exercitu byzantino deficiens ad Turcas confugit. Quum J

OANNES P

LAN CARPINUS in oriente iter faceret, Cumanorum mansiones se usque ad flumen Jaik distendebant, at paulo post in eadem regione GUILIELMUS de RUBKUCK ubique Tartaros invenit. De Bissenis jam P

LAN CARPINUS annotavit, eos cumanice loqui. RUBRUQUIS in descriptione itineris per Cumaniam tauricam facti de Cumanorum miseria ac desperatione Mongolis in Tauricam irruentibus quedam memoratu digna conscripsit, ita e. g. Cumanos ad litora maris confugientes fame adeo vexatos fuisse dicit, ut tandem se ipsos cadaveribus alerent. P

LAN C

ARPINUS id quoque affirmat, «apud Jugures esse fontem 1 Lib. ι. Pag·. 36, 37 (editio Bonnensis). V. apud ROESLERUM 1. c. Pag. 333—334.