Fraknói Vilmos: A szekszárdi apátság története. (Budapest, 1879)
ecclesiensis diocesis, salutem et apostolicam benediccionem. Summi disposicione Rectoris, ad regimen universalis ecclesie deputati, curis assiduis angimur, ut opem et operam, quantum nobis ex alto conceditur, exoluamus, quod orbis ecclesie et monasteria universa, pascorum destituta regimine, per nostre providencie studium, viris committantur ydoneis, qui sciant, veluit et possint ecclesias et monasteria ipsa, eis commissa, studiose regere prudenter dirigere, et salubriter gubernare. Nuper siquidem monasterio nostro ex eo vacante, quod nos nuper de persona dilecti filii ladislai sancti Martini sacri montis panonie, ordinis sancti Benedicti, Jauriensis diocesis, olim euisdem sancti Salvatoris Monasteriorum Abbatis, licet absentis, eidem Monasterio sancti Martini, tunc vacanti, auctoritate apostolica, duximus proviendum, preficiendo eum eidem Monasterio sancti Martini in Abbatem. Nos attendentes, quod de provisione euisdem Monasterii nostri nullus preter nos ea vice se intromittere potuerit, neque poterat, pro eo, quod nos diu ante vacacionem huiusmodi, provisiones omnium Monasteriorum per provisiones per nos extunc imposterurn faciendas, de prelatis eorum, ubilibet constitutis, ad alia Monasteria tunc vacantia et in antea vacatura, ordinacioni et disposicioni nostre reservantes, declarantes ex tunc irritum et inane, si secus super hiis, per quoscumque, quavis auctoritate, scienter vel ignoranter contingeret attemptari, et ad provisionem ipsius nostri Monasterii celerem et felicem, ne dictum nostrum Monasterium longe vacacionis exponeretur incomodis, paternis et solitis studiis intendentes, post deliberacionem, quam super hiis cum fratribus nostris habuimus diligentem, demum ad dilectum filium Thomam Nicolaum Abbatem, monachum dicti nostri Monasterii, ordinem ipsum expresse professum, et in diaconatus ordine constitutum, cui de religionis zelo, litterarum sciencia, vite ac morum honestate, et aliis multiplicium virtutum meritis, apud nos fidedigna testimonia perhibeantur, duximus oculos nostre mentis, quibus omnibus attenta meditacione pensatis, de persona dicti Thome eidem nostro Monasterio, de dictorum fratrum consilio, auctoritate apostolica, providemus (stc), ipsamque illi preficimus in Abbatem, curam et administrationem ipsius nostri Monasterii eidem Thome in spiritualibus et temporalibus plenarie committendo. In illo, qui dat gracias et largitur premia, confidentes, quod dextera domini prefato Thome assistente propitia, prefatum nostrum Monasterium per ipsius dicti Abbatis circumspeccionis industriam prospere dirigetur, et salubria, dante domino, suscipiet incrementa. Quocirca universitati vestre, per apostolica scripta, mandamus, quatenus dictum Thomam Abbatem, pro nostre et eiusdem sedis reuerencia, benigne excipientes et honorifice pertractantes, exhibita eidem obedienciam et reverenciam debitam et devotam, eius salubria monita et mandata suscipiendo humiliter et efficaciter adimplendo. Alioquin sentenciam, quam idem Abbas rite tulerit in rebelles, ratam habe9*
