Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
6 go ARGONAUTICORUM fahite follicitum amplius, immani rugitu furorem teílatus in cadauer irruit, et difcerplit ingramm. Non celfabant interea lapidum iadus, et deníiiTimae grandines, quibus id denique effedum, ut Leo fatigatus in folicum fe luftruin abdere, licque vidoris fpem deftituere fategerit. Hoc cum Iafon futurum metueret, rem aufus elt grandéin, et plenain periculi. Qtiippe cuin eum fecedere vidit, alligato ad murum fime celeri fe lapfu in terrain demiiit, et voce valida Feruin prouocauit. Tum illum vidiffes primum de falute fua defperancem treinere; fugiciui canis iu morem caudam timide recondere , circumfpedare auxilia, et parte ex omni aduerfarios metuere. At Iafon vifa formidine laxo manus armare, prope ad illum accedere, et petere. Tum ille timoris foedi oblitus, et, fe Leonein effe, inemor, magno in iafonem impetu deferri, coinpledi fe ambo non fecus, ac foieant in Inda. Ter le circmn muros propellebant , ter ad eundem locuin reuerli nouis in fe viribus irruebant. Saxo ferire Iafon ora pecoris hiantia, arripere dein iubas, et velle in humum deprimere. Ille contra omnibus fe modis tueri ; ungues in cingula hgere, et parte aliqua vettern difcerpere. Sed Heros ad pericula cautus aduertere, nec iibi vidoriam e manibus extorquere pati. Igitur poftrema audacia , ingefto in fauces lapide, inermem prorfus dexteram in Leonis ora immifit, linguamque arripuit: tum iiniftra fauces conftrinxit, hcque praeclufa fpirituivia, titubantein deiecit, et feliciter fuffocauit. Magno certe haec vidoria ftetit. Deos
