Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XXIíí. 737 non inelegantem alias, et aliquid graeiae praefeierentem etiam. Conftitit ante aduerfarios tremente corpore, exhauilis viribus; conftitit, inquain, velut pro i'copo expoiitus, in quem omnium iacula procurrerent. Has inter anguílias id in illo mirum videri potuit, quod nondum defperare üt vifus ; immo, quantum per imbeciilitatem licuit, animo eredő, et fronte ferena, circumlatis fine formidine ocnlis, Regem primum, turn Medeam, poffea ceteros , ipfumque adeo Eutelum ofticiofe falutauit. Summa fuit omnium exfpedatio, quod futurum effet quaeftionum principiuin, quid repoiiturus Sacerdos, qua poftremo morte periturus. Turn Aeaeta , non quafi de facinore rogaret , fed ut illico coudemnaret , his verbis trementem adgrelfus eft: Tu orci vidima! Tu omnium, quae in orbe flint, fcelerum feminarium! Tune Almo aduerfus Colchidem fauere ut poffis, inducere potuifti in animum? Redde facinoris caullam fcelefte; et, ne dicaris ante mori iuifus, quam auditus ah Iudice, defende fadum , ii potes, et me, ut induigeam, coge. Poll acerbmn iitum fermonem Bromius fpiritum , quern fere iam extremum habuit, collegerat, Regemque, ut fedem adferri iubeat, trillis rogauerat. Poft, ubi in eam fluentia membra depofuit , omnibus tacentibus , incepit fermonem de fuo in Procerafte urbe Sacerdotio , et magna oris fuauitate, et gratia recenfuit : Dum Neptuno mane facrificatnm exiuiifet , qua ratione Virginem quampiam pro delubri foribus repererit; ut, terminato facri-
