Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

48 IO ARGONAUTICORUM tamina, expertis iam antea et aprum illuni calydonium, et vei ipíis feris feriores homines. Rex cum haec audiit, quod cognitum aliquid de Apro haberent, admiratus, in eo operám collocabat, ut, ne in periculum fponte Aduenae proruerent, illius magnitudinem exhiberet. Dicebat : cum Diis Gigantum confuetudine pugnandum haud effe ; fe fcire : Aprum a fuperis conftitutum, eorum patrocinio niti, ac tutum in filua viuefe. Summám fui Regni infamiam fore; fi tantae illius, tamque indomitae feritati Hofpites obieciffet. Nec Iouem iftud, qui Aduenas tueretur, paffurum. Malle priuatuin Delubro earn filuae partem incultu fordefcere, quam tanti redemtam ílorentem intueri. Pollux contra referebat : Fortis viri haud quaquam intereffe, ab A prone, aut hominibus, tail tum ne ab imbelli madaretur. Fatis temperari omnia, et virtute mortalium. Adfuturam praeterea Dianam, fi rite vocaretur. De his inter fe difceptabant, cum nunciatum eft Regi, rediiffe ab litore Centurionem incolumem, et Regis fecretum colloquium ílagitare. Lycus, hofpitibus interea ín horto remanere iuffis, celeriter exiit, atque ubi Centurionem contemplatus eft: Die primum ini Phroni (id illi nomen erat) an aduenas hoftes deprehenderis ? Cui ilie : immo, repofuit, amiciftimos. Nam et militum caedes exeufatione non vacat. Rem ego totam ex ordine recenfebo, uti earn comperi: PrF