Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XIX, 573 tea in décore difeernendo Medea, nunc de magifterii palma contendere cum exercitatifiimis potuit, Ita haec fola ell ars, quae magiftri; haec fola fcientia, quae dodoris non eget. At fe Iafon obferuari fciuit: qua de cauffa nihil

, quo amplius

, atque amplius in Medeae animuin influeret, praetermiiit. Didudis aliquando in fpontaneuin rifum labris, quaii Almi aftutiam reperiffet, hilari vultu litterarum ordines percurrebat; poft compofuit léfe, et feuerum exhibait. Capite aliquando annuit, quaű modo, quo Scytbam retunderet, reperto. Ridenti adrifit, annuenti annuit et Medea, nec, cur id agitaret, fciuit; fed quia ab lafone fadum viderat, idque vel ignara probauerat. Poft ubi Iafon Epiftolam perlegit

, depoftta ad menfulam tabula, ita lèrmonein orfus eft: Regua, et Principatus Deorum voluntati fubiedos effe manifeftius eft, o Domina, quam ut çomprobari debeat, Illi a bonis ad optimos transferunt, nonnunquam malos regni amiffione puniunt. Nefcio quid mali admictere in Deos Aeaeta potuit, ut repentina hac caftigatione puniri fit meritus. Extrema Parcae fila fublegunt; vigilat, ut adparet AH mus

, nec poftremus hie illius aftus eft. At nos longe facilius vim illius apertam frangere, quam occultas iníidias retegere, atque euitare poffemus. Almo alibi agente femper erit Aeaetam tentandi , atque infidiis adpetendi copia ; Aeaetae fe defendendi non item, Multae illi ad caput eufe aufferendum manus ;