Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

55^ ARGONAUT

ICORUM mum foinno exfolutus mentem ad priora retorferat, non aliud ante oculos, quam, quod hefterna narratione didum acceperaü, verfabatur. Unicum Hypfipyle cogitationis argumentum fuit. Fata iliips tam indigua, tam ad omnem íentatem exada usque eo fatigatam mentem tetigerunt, ut, tamenetíi fciret, omnibus Argonautis, quo de Seytharum moliminibus conftituerent, iuífu ad concilium regio accedendum effe; ipfe tarnen fortiorem animi fui impetum fecutus, licet ab Eutelo etiam urgeretur, eo ire non voluerit. Sed hanc illi mentem Deos inieciffe reor: nam remotus ab ceteris longe maiori ítratagemate aduerfus Almum depugnauit, quam quos in Palatio Rex Aeaeta habuerat. Solus hic Almum fuo confilio oppreffit, folus uniuerfum Seytharum exercitum, ut ventus íilia, diífipauit. Quod qua ratione accident, fuo com- e modius loco referam, nunc ad ea redeo, quae ordine confecuta erant. Poft igitur, ubi Argonautae in Regiam conuenerunt, Iafon cogitationes feras, quibus iam diu torguebatur, tantifper fedaturus, in hortum, ut memini, defeendit, ibique per viarum artificiofos Maeandros, iam hue lento, iam illuc grauiori paffu ibat, et redibat. Ita vero rei, quam mente agitauerat, omnes animi facultates impendit, ut nec hortum, in quo verfabatur, videret, tiec regiam domum, et proceftrium, ad quae iam prope accefferat, obferuaret. Igitur velut in mediis íiluis, ab omni confortione femotus, atque eorum, quae