Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

I B E, R XVIIL 535 meritum, hoc tanto periculo liberem, ftatui venenum effundere, et confrado poculo, eo adhuc vefpere Regi indicium íacere. Sed opportune íuccurric, futurum confultius, ii ad Te illud, mi Eutele, ea tautuin gratia deferrem, ut, fi tempus hoc parricidium re­texerit, te teltein luculencum haberem. Ve­ni igitur illico , at , cum Te domi non re­pererim, eo venenum loco repofui, quo illud paullo ante extraxeram. Poll haec ada do­mum redii. Iam nunc aduerte, mentem, mi Eutele, et vide occultam Çenturionis maehi­nam. Poft ubi ille certus fuit venenum au­ciîlae traditum, id, quod optauerac, praefti­turum, metueret tameu, ne, fi Rex mortuus mane a Medico videretur, et veneno ene­dus dpprehenderetur, in le denique recide­ret praebitae potionis fufpicio, maluit ante in alium, quam Rex e vita excefíiffet, de­uoluerei, hacque ratione fibi, et Biilioni coti­fulere. Igitur hac ipfa node Regem peritu­rum intelligens (nam quid impedue potuit , quin intelligeret?) fumma audacia, in mill­torum confeffu, me etiam praefente, fed non obferuata fortaffe , reculic : Se certain effe, venenum ab Eutelo parari , immo i 1 lud iri eius conc ]aui paratum feruari; et, ni Rex vigiiec, poft pauilo periturum. Obftupui, Euteie , ad incredibilia ilia fortunae ludibria , quae Centurionem ilium, etiam omnium, quae a me cum veneno ada funt , igiiaviffiinum , fatali henignicate pene adiuuerunt. Nihil enim ille de veneno, quocha^d Te attuli, cogni­tum habuit; fed tam gftnde facinus ea ne­L 1 s fari-

Next

/
  • Layout
  • Zoom
  • Rotation
Thumbnails
Contents