Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
LIBER XVIII. 527 ancillam, quam Epliebus aniabat, me fequi iulîam oro , atque obteftor : ut , íi quid de imminence periculo noffet , id fincere diceret: haue tançam fidelitatem , íi nos Dii in meliora tempóra feruaffent, non fore fruftraneam fpopoudi. Illa ubi hoc audiit, primum obftupelcere , tum rairari , poftreino per Deos omnes, Deasque deierare, nihil fe a quoquam de infortunio ullo audiuiffe ; orare denique fanâa Indigetum numina, ut malum a fuo capite ainoueant, at me feliciore vita perfrui patiantur. Cum vero ego nihil amplius urgerem, fed triftis, ac pene abiedi animi coníiíterem, tum illa gemere, et lacrimis moerorein oitendere; procidere dein ad genua, et, an ipfa de periculo noifem, follicita quaerere; jpoftremo, ut refponderem, orare. Ego vero non ante illi de periculo indicaturam repofui , quam aperiret fincere : an ulla ipii cum Centurionis Ephebo familiaritas effet, an eum diligeret. Candide poftea confeffa eil : follicitatam fe ab eo efíe in foedus coniugii; obferuaife frequentia Iuuenis, dum fecuui loqueretur , fufpiria ; montes eum aureos faepe promififfe ; eaque praeterea , quae modefti amantes folent , egiffe ; ceterum non reeufaturam fe, hodierna adhuc die, a meis feruitiis difeedere (quod folnm tarnen effet, quod fummi fuplicii loco cenferet) fi quid praeterea noffet. Tum ego, ubi de ancillae fide nihil amplius dubitare poffem , ei , quid ab Ephebo audiuiffem, qua tempeftate iadarer, quam falutem delperatam habereirt, exhibui. Illa ad facinoris memóriám indiguata Deos vindi-
