Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)
5IO ARGON AUTICORURI vota maiori fedulitate anteuerteret , operám infiunturam promiiit, ab ea pariter difceiferunt; atque ad Argonautas rediuerunt. Sed poft Iafonis e conclaui exitum magnae , et Ipinofae Medeam curae inuaferunt, dum auimi illos motus,*qui praefentibus aduenis comprefii tenebantur, fiibere euagari permiferat. llli, ubi ad egreifum porta patuit, non alia ratione ins fuum, et poteitatem in Virginis animum ufurparunt, quam foleat ignis edax, qui virtute fua maturam fegecem coinplexus, ita omnia fternit, et depafcitur, ut ipfas etiam aquas, ad reftinguendum furorem adportatas, in pabulum, ac nutrimentum fuum conuertere videatur. Neque vero earn prior tan cum Parthenophili oratio, fed, quod ab eo acceperat, donum * etiam aureum excitabat. Id fpedare perpetu », id manibus familiari modo verfare , id reponere in finum, rurfumque erepcum gpe&ori adprimere, atque, an ibi commode, aut ornamenti gratia collocari pofiit , in fpeculo contemplari. Voiupe ad hoc fuit ipûsûmam in auro Parthenophili eifigiem intueri, tantaque id animi, oculorumque inteniione fecerat, ut quid in altera numi parte fculptum haberetur, nondum videndi teinpus na&a fuerit. In fingula Iafoneae imaginis linea dilig ntiíTime morabatur, fed maxime in corona haeferat, quam vertici impofitam, fupra, quam eredi pofiit, gratulata erat. Earn cum iterum , a Loue iterum intuetur: Tandem, in quit , quis eûes , oíteudilti Parchenopbile ! Tua
