Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

LIBER XVI IL. 499 His Euteli vocibus conlirmatus Iafon, jfuam primum virtutem, turn Euteli praefen­tiam in iubûdium adhibuic , poft, ubi primas ille feruor decoxit, ita eft allocutus Me­deam: E longinquis regionibus hue ad Te venimus, Domina, periculis, quae mari, et terris ingentia fubiuimus, haudquaquam de­territi. Omnes me Legatum ad Te, iimul oratorem focii dimifere, primum ut omnium Te nomine faluere iubeam, poftea de virtu­tibus tuis, uberrimis animi, corporisque do­tibus üncere gratuler. Salue igitur omnium nomine , Virgo incomparabiiis ! Gaudeo de ornamentis tnis, quae in Te fiue diues, et propitia natura pleno copiae cornu effudit , liue per induftriam, et admirabile ftudium coniècuta es. Splendoris iftius, quo tota illuftraris, copioli radii non potnere Colchi­dis tuae terminis contineri, fed per ampliffi­mos terrarum tradus dittuii in noftram pari­ter Graeciam penetrarunt. Fainam tarnen tui nominis in eo mendacem experti fumus, quod maximis minora nunciauerit. Felices l'ane Parentes, qui Te talem, o Domina, ge­nuerunt! Felicem, ac beatam Colchidem, quae pretiofum hune thefaurum fuo lina compledi meruit! ut ill am omnium, quos terra tulit, mortalium feliciflimum, de quo ita fuperi, ut tua coniortione fruatur, conftituere volue­runt. Difficile erit Te iungi m- rtali, quae prope ad iminortales accedis. Et, û crede-r re adferenti non renuis, ni facere tibi parem ftudeas, haudquaquam iuuenies. Haec fo­ï i CÏQ-

Next

/
  • Layout
  • Zoom
  • Rotation
Thumbnails
Contents