Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

480 ARGON AITTICORUM poffent, in ipfa doinorum failigia efcenderunt. Cum vero, prope iam eos adeife

, uuuciacum ell in Regiam, turn Colchi tubas inflauere, cecinere fidibus alii, pars lyra, rnulti fuauitate vocis infignes modulos per atria diffudere. Iamque, qui fupremum Regiae tabulatum obfederant, conos galearum intuiti plaufum manibus dederunc, quod ligno erat, ita iam eos regiae proximos incedere, ut, ni cliuus obllet

, iam manifelti videantur. Haec Euteius ita conllituerat

, ut Argonautarum in Phafidem ingreffus inter ceieberrimos orbis terrarum triumphos a polteris numerari poflit. Nulla; duin per cliuum incedunt, tubis requies, nulla conciuentibus mora, ant relpirium indultum; noil piaufus, et feftiui clamores remilfi. Aderant et ii, quos Rex a conliliis habuit; hi cum otium adhuc a negotiis habuerint, difperfi pari ter vigilabant. In eodem Palatio Erythraea nutrix cum Medea erant, unamque e patentibus, feneftris, per quam pulcerrimus profpedus cendebatur, occupauerant. In ingenti hac exfpedatione omnes exultabant, cum Argonautae

, fuperato cliuo, ita fe omnibus adfpedabiles obtulerunt, ut a talis ad usque verticern adparerent, feque omuium admirationi exhiberent. Quaut3, per Deos, exfultatio! - - Quam vehemens etíerentis fefe laetitiae impetus ! - - quanta elatio! - - Praeterea, cum iam ilium, iam iterum ilium intuentur, unumque altero temper puicriorem vident, quanta oculorum iutenlio! quan-