Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

472 ARGON A

IT

TICORUM tunio gaudium captare non ignorauerit: hunc Senem, hoílem acerbifiimum, íi unquam alias, nunc certe operám infumturum, ut ipfe non tantum intereat, fed crudeliílimis fuppliciis excarnificatus de ítatione vitae detrudatur: nec iam ullum e mortalibus fore, qui aut velit, aut vero pofiit, veteratoris fraudes detegere, aut vmdicare iniuriam. Auxit 1110leltias, et pondus calamitati addidit ingens ille fqualor, cum quo in carcere conflidatus eil ; nullum eo ergaüulo aut firmius fuit, aut foedius; nec alios, quam Perduellionis reos, fuo íinu compledi folitus. Odogiuta pedes profundum foramen dicebatur, latéra, lie fuffodi pofiit, pluribus velut ftratis circumuenta, atque ita unius rei capax, ut non federe in illo commode, at iacere nulla ratione potuerit. Longo fune ligatus in has tenebras deiedus potius erat, quam demiffus. Os patulum ferreis cratibus, et quatuor iugentibus feris munitum. Petentem quidpiam, aut etiam eiulantem nemo audire, nemo adiuuare potuit. Stata hora demiffus per funem panis, et paruum aquae fimpulum. Haec Broraii calamitas, quoniam cum corporis aegritudiue nondum coniuiida erat, neque adhuc animus malefadorum confcientia urgebatur, non erat fine dubio tanta, quantam captiuus ille, quem Rex Scythiae exploratoire in fubmiferat, perferre cogebatur. Is diurna excarnificatione attritus, ac ad prima pene elementa redadus, adhaec: mortis fecuturae terroribus, et inaletadorum confcien-