Dugonics András: Argonauticorum sive de vellere avreo : Libri XXIV. / Andreae Dugonicii. - Posonii et Cassoviae : Apud Ionnem Michaelem landerer, typographum et bibliopolam, 1778 (L.sz. Cs.Gy.831)

Liber XVI. 463 uit , honeftain taciturnitatem ; tum , fi non nouic, Deorum beneuolentiam admiratus, quod tantum facinus obliuioue potius delere vo­luerint, quam, re patefada, aiiquid de Fon­tifkia dignitate detrahere. Hoc ipfum erat, quod pariter fecum Iafon reputabat. Sed reiiqua etiam cognoicere auidus fequeutia Phryxi fata ita ex volumiue didicit: Redux ab oraculo Miles Athamanti in­dicat: Deos, ut Cereri Phryxus facraretur, velle, et, ni id ageret, grauiora minari. Hoc cum Pater audiit, primum obftupefcere , tum mei, quem amauerat, mifereri; poft vo­care ad feie, et, an Superis obfequendum ef­fet, exquirere; Ego, me Diis pariturum, re­ponere; turn Sacrificos, ne tempus in COIP fultatione tererent, orare, atque obteftari.­Namque ita exiilimaueram : non effe facrifi­cium illuftrius, quam fi quis fanguinem pro ialute Patriae deuouiffet. At Pater fe cae­dem pati poffe negauit id memorans: corru­ptum fiiiffe oraculura, et tentandum fecundo Apollinem. Iamque ad Delios hominem de­ftinabat, cuin ego Patriae amore incenfus furtim a Patre abii, atque ad Sacerdotes, uti me toeniis euinciant, ac praeparent, rogitans aduolaui. Uli obfecuti officium fecere, me­que euindum in ara temporaria locauere. Iam culter expeditus erat, iam Sacrificus ad me accefferat, et caput contredauerat, cum miles, qui oraeuîum adtulit, meaeque caedis audor prope ad aram adftitit, velut repenti­no furore plenus ad Sacerdotem adcurrit, ere­ptoque

Next

/
  • Layout
  • Zoom
  • Rotation
Thumbnails
Contents